Dode aangetroffen in het water in Bunne; politie houdt alle scenario's open
Dossier - Nieuws / Actueel / Onderzoek Dode aangetroffen in het water in Bunne; politie houdt alle scenario's open Publicatie: Redactie Moordplekken | Datum: 18 augustus 2026 In het Drentse dorp Bunne is dinsdagochtend in alle vroegte een overleden persoon aangetroffen. Het levenloze lichaam werd gevonden in het water langs de Bunnerveenseweg. De politie is direct met een uitgebreid onderzoek gestart, maar benadrukt met klem dat de toedracht op dit moment nog allerminst zeker is. Melding in de vroege ochtend De melding van de vondst kwam dinsdag rond 06.00 uur binnen bij de hulpdiensten. Verschillende eenheden spoedden zich naar de Bunnerveenseweg, waar de straat direct werd afgezet met linten om sporen veilig te stellen. Specialisten van de politie zijn momenteel ter plaatse om de locatie grondig in kaart te brengen. De eerste prioriteit in het onderzoek is het vaststellen van de identiteit van het slachtoffer. Zolang niet duidelijk is om wie het gaat, is het ook lastig om de laatste uren van deze persoon te reconstrueren. Geen voorbarige conclusies Hoewel de afzettingen en de inzet van de forensische opsporing vaak direct associaties oproepen met een zwaar misdrijf, is het van groot belang om geen voorbarige conclusies te trekken. Het is volstrekt onduidelijk hoe de persoon in het water terecht is gekomen. De politie houdt momenteel werkelijk alle scenario's open. Er kan sprake zijn van een tragisch ongeval, een medische noodsituatie, of zelfdoding. Pas wanneer het tegendeel bewezen is, of als er sporen worden gevonden die wijzen op de mogelijke betrokkenheid van een ander, zal de recherche opschalen naar een strafrechtelijk onderzoek. Het onderzoek naar de exacte doodsoorzaak is in volle gang.
Data hoger beroep dubbele moord Weiteveen bekend: inhoudelijke behandeling start eind augustus
Dossier - Nieuws / Actueel / Rechtspraak Data hoger beroep dubbele moord Weiteveen bekend: inhoudelijke behandeling start eind augustus Publicatie: Redactie Moordplekken | Datum: 12 augustus 2026 | Bron: Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden Het gerechtshof Arnhem-Leeuwarden heeft de data vastgesteld voor de inhoudelijke behandeling van het hoger beroep in de geruchtmakende dubbele moordzaak in Weiteveen. Richard K., die in eerste aanleg tot een levenslange gevangenisstraf werd veroordeeld voor het doden van Sam (38) en Ineke (44), moet zich eind deze maand opnieuw voor de rechter verantwoorden. Drie zittingsdagen in Leeuwarden De inhoudelijke behandeling van de zaak 'Weiteveen' is door het gerechtshof gepland op drie opeenvolgende dagen: maandag 31 augustus, dinsdag 1 september en woensdag 2 september 2026. De zittingen vinden plaats in het gerechtsgebouw aan het Wilhelminaplein in Leeuwarden en vangen telkens aan om 09:00 uur. Gezien de enorme maatschappelijke impact van de zaak verwacht het hof grote belangstelling. Naast de direct betrokkenen is er voor andere geïnteresseerden slechts zeer beperkt plek in de zittingszaal. Voor de toegelaten pers wordt uitgeweken naar een extra zaal met een videoverbinding. Beelden rondom de zaak Weiteveen. (Bron: Facebook) Achtergrond: een fatale escalatie De lugubere feiten vonden plaats op 16 januari 2024. Wat begon als een hoogoplopend conflict over vermeende verborgen gebreken in een door K. verkochte woning aan het latere slachtoffer, eindigde in een gruwelijk bloedbad. De toen 51-jarige Richard K. versperde 's ochtends eerst de weg voor de auto van Ineke, waarna hij haar met meerdere schoten door het raam doodde. Direct daarna reed hij naar de woning van het gezin, waar een gewelddadige confrontatie met Sam ontstond. Toen Sam probeerde te vluchten, werd hij door K. achtervolgd, gestoken en gedood, deels in het bijzijn van een van de kinderen. De rechtbank Noord-Nederland oordeelde op 25 maart 2025 dat er sprake was van moord. Volgens de rechters ging K. uiterst planmatig en berekenend te werk. Deskundigen van het Pieter Baan Centrum stelden destijds wel een cognitieve stoornis vast, maar de rechtbank achtte deze slechts in zeer beperkte mate van invloed op het fatale geweld. Dit leidde tot de hoogst mogelijke straf: levenslang. Hoger beroep en een bizar detail Richard K. legde zich niet neer bij zijn levenslange straf en ging in hoger beroep. Na diverse pro-formazittingen—waarbij eind juni nog maximaal drie maanden aanhouding werd besloten in afwachting van lopende onderzoeken—is het dossier nu gereed voor de inhoudelijke confrontatie. Tijdens een van de voorbereidende zittingen kwam nog een opvallend en pijnlijk foutje van justitie aan het licht: Richard K. bleek in zijn cel per ongeluk complete strafdossiers van volstrekt andere zaken te hebben ontvangen. Het Openbaar Ministerie heeft dit datalek moeten melden bij de Autoriteit Persoonsgegevens.
Cold case: Hugo van Dijk al jaren spoorloos na verwarde wandeling op Dennenweg in Assen
Dossier - Vermissingen / Cold Cases Cold case: Hugo van Dijk al jaren spoorloos na verwarde wandeling op Dennenweg in Assen Publicatie: Redactie Moordplekken | Datum: 10 augustus 2026 | Bron: Politie (Zaaknummer: 15013824) De verdwijning van Hugo van Dijk is een van de meest mysterieuze onopgeloste vermissingen in Drenthe. Hoewel hij officieel sinds 1 mei 2015 als vermist staat geregistreerd, werd hij een dag later nog in verwarde toestand gezien in Assen. Sindsdien ontbreekt elk spoor en is de zaak overgedragen aan de stapel cold cases. De laatste waarneming op de Dennenweg Uit de beschikbare informatie is een opvallende tijdlijn op te maken. De politie hanteert 1 mei 2015 als officiële vermissingsdatum. Uit een latere terugblik blijkt echter dat Hugo op 2 mei 2015 nog in Assen is gezien. Hij liep op dat moment in verwarde toestand over de Dennenweg. Na deze waarneming is hij letterlijk in het niets opgelost. De officiële opsporingspagina van de politie kreeg op 3 juni 2015 haar laatste update. Hugo wordt omschreven als een man van 1,90 meter lang met donkerblond haar. Hij komt oorspronkelijk uit Emmen, maar is een geboren Hagenees; iets wat te horen was aan zijn duidelijke Haagse accent. Opvallend is dat de bronnen elkaar tegenspreken over zijn exacte leeftijd ten tijde van de verdwijning: de huidige politiepagina vermeldt 63 jaar, terwijl andere oproepen uit die tijd spreken over 54 of 55 jaar. Een dossier vol onbeantwoorde vragen De zaak is inmiddels een Cold Case. Dit betekent niet per definitie dat Hugo het slachtoffer is geworden van een misdrijf, maar onderstreept wel dat het onderzoek volledig is vastgelopen. De zaak hangt aan elkaar van onduidelijkheden: Waarom was Hugo in Assen en waar kwam hij precies vandaan? Met wie had hij voor het laatst contact? Waar is hij na zijn verwarde wandeling op de Dennenweg naartoe gegaan? Is hij zelfstandig vertrokken, of is er sprake van een ongeval, zelfdoding of misdrijf? Er is nooit een lichaam, een achtergelaten voertuig, of een afscheidsbrief gevonden. Voor de politie en nabestaanden blijft het wachten op die ene gouden tip die licht in de duisternis kan brengen.
Reeks explosies teistert woningen in Assen: politie deelt beelden van verdachten
Dossier - Nieuws / Actueel / Opsporing Reeks explosies teistert woningen in Assen: politie deelt beelden van verdachten Publicatie: Redactie Moordplekken | Datum: 3 augustus 2026 Twee woningen in Assen zijn de afgelopen week het doelwit geworden van een reeks zware explosies. Tussen 25 juli en 2 augustus was het tot maar liefst vijf keer toe raak in de Klaverstraat en de Entingestraat. De politie houdt sterk rekening met een verband tussen de incidenten en heeft inmiddels besloten om camerabeelden van de verdachte(n) vrij te geven om de dader(s) op het spoor te komen. Gerichte aanslagen in de nachtelijke uren De explosiegolf begon in de nacht van zaterdag 25 juli aan de Klaverstraat. Een dag later was het raak aan de Entingestraat. Op dinsdagnacht 28 juli escaleerde de situatie verder toen er binnen een kwartier bij beide adressen een explosief afging. Afgelopen zondag, 2 augustus, werd de woning aan de Entingestraat opnieuw getroffen. Alle explosies vonden diep in de nacht plaats, tussen middernacht en half vijf 's ochtends. Omdat de aanslagen gericht lijken te zijn op deze specifieke adressen, heeft de recherche een grootschalig onderzoek opgestart. In alle vijf de gevallen is de dader op bewakingscamera's vastgelegd. Of het telkens om dezelfde persoon gaat, is momenteel nog onderwerp van onderzoek. Tijdlijn en signalementen De politie heeft per incident een signalement vrijgegeven van een man met een slank postuur, die in alle gevallen verantwoordelijk wordt gehouden voor het plaatsen van de explosieven: 25 juli (Klaverstraat, 02.00u): Licht getinte man, donkere jas met twee witte logo's, licht wijde broek, donkere schoenen en zwarte gezichtsbedekking. 26 juli (Entingestraat, 03.30u): Lichte huidskleur, donkere jas met licht logo (linkerborst) en twee borstzakken, lichte broek, donkere schoenen, zwarte handschoenen en gezichtsbedekking. 28 juli (Entingestraat, 04.15u): Lichte huidskleur, donker jasje/vest met lichte rits, lichte wijde broek met twee zwarte strepen, zwarte handschoenen. 28 juli (Klaverstraat, 04.30u): Volledig in het zwart gekleed. 2 augustus (Entingestraat, 00.05u): Zwarte kleding met capuchon, zwarte schoenen met een reflecterende achterkant. Politie zoekt getuigen De districtsrecherche hoopt met het vrijgeven van de videobeelden snel een doorbraak te forceren. Buurtbewoners die beschikken over particuliere camerabeelden of dashcams, en die deze nog niet met de autoriteiten hebben gedeeld, worden verzocht zich met spoed te melden. Ook mensen die de verdachte(n) (her)kennen aan de hand van de specifieke kledingcombinaties, of die meer weten over de achtergrond van de explosies, wordt gevraagd contact op te nemen via 0800-6070 of anoniem via Meld Misdaad Anoniem op 0800-7000.
Opnieuw explosie bij woning in Assen: politie onderzoekt verband tussen vijf ontploffingen
Dossier - Nieuws / Actueel / Opsporing Opnieuw explosie bij woning in Assen: politie onderzoekt verband tussen vijf ontploffingen Publicatie: Redactie Moordplekken | Datum: 2 augustus 2026 In Assen heeft afgelopen nacht opnieuw een explosie plaatsgevonden bij een woning aan de Entingestraat. Het is al het derde incident in een week tijd bij ditzelfde adres. De politie in Drenthe vermoedt een direct verband met twee andere recente ontploffingen in de stad. In totaal vonden er de afgelopen acht dagen maar liefst vijf explosies plaats. Maatregelen omzeild aan de achterzijde Naar aanleiding van de aanhoudende golf van nachtelijk geweld — waaronder twee explosies aan de Klaverstraat, enkele kilometers verderop — had de politie al extra veiligheidsmaatregelen getroffen. Er werd besloten om in de wijk extra te surveilleren en er werden mobiele camera's geplaatst bij de woning aan de Entingestraat. Desondanks wisten de daders afgelopen nacht opnieuw toe te slaan. Volgens berichtgeving waren de politiecamera's gericht op de voorzijde van het pand, waardoor de daders ditmaal aan de achterkant van de woning een explosief lieten afgaan. De explosiereeks in het kort: Omvang: Vijf explosies in een tijdsbestek van slechts acht dagen. Locaties: Drie incidenten aan de Entingestraat en twee aan de Klaverstraat in Assen. Tijdstippen: Alle ontploffingen vonden plaats in de holst van de nacht. Status: Er zijn nog geen verdachten aangehouden. De politie onderzoekt de incidenten als een samenhangende reeks. Vluchtende verdachte en getuigenoproep Buurtbewoners hebben in lokale media verklaard dat er kort na de harde klap van vannacht iemand is weggerend bij het adres. De recherche heeft dit in onderzoek en zet alles op alles om de daders van deze reeks aanslagen te identificeren en de rust in de wijk te doen wederkeren. De politie vraagt eventuele nieuwe getuigen, en buurtbewoners in het bezit van camerabeelden, zich met spoed te melden.
47-jarige man aangehouden na steekincident met minderjarige in Emmen: 'Zwijgen is goud'
Dossier - Incidenten 47-jarige man aangehouden na steekincident met minderjarige in Emmen: 'Zwijgen is goud' Publicatie: Redactie Moordplekken.nl | Datum: 27 juli 2026 De politie heeft maandagmiddag een 47-jarige man uit Emmen in de boeien geslagen na een steekincident aan de Torflang in de wijk Angelslo. Bij de confrontatie raakte een minderjarige jongen gewond. Op straat bleven meerdere stille getuigen achter, waaronder twee omgevallen fatbikes, een kledingstuk en vlekkerige zakdoekjes. Ondertussen heerst er een angstvallige zwijgcultuur in de wijk. Na het incident werd een groot deel van de Torflang direct afgezet met politielint. Zeker zeven voertuigen van de politie en handhaving kwamen ter plaatse om de situatie onder controle te krijgen. Agenten moesten het publiek op afstand houden, het verkeer omleiden en gingen van deur tot deur in de hoop getuigen te spreken. Hoewel de politie officieel nog niets naar buiten brengt over de toedracht of de exacte toestand van het jonge slachtoffer, doen in de buurt al snel verhalen de ronde over een uit de hand gelopen wraakactie. Ruzie op de kermis en lekgeprikte banden fatbikes Getuigen verklaren dat de aanleiding mogelijk gezocht moet worden in een ruzie die zondag op de kermis is ontstaan. Daarbij zouden enkele klappen zijn gevallen. Volgens de beheerder van het lokale TikTok-account 'Gratis Aandacht', die ter plaatse filmde, stonden in de nacht van zondag op maandag al zes personen in de straat om verhaal te halen. Daarbij werd een fatbike vernield en met lekgeprikte banden achtergelaten op de stoep. Toen een groepje deze fatbike maandagmiddag probeerde op te halen, zou het opnieuw zijn ontaard in een vechtpartij. Na een korte achtervolging werd het minderjarige slachtoffer, volgens dezelfde vlogger, in zijn rug en hand gestoken waarna hij per ambulance is opgehaald. Op het grasveldje tegenover een huizenblok bleef tijdens deze tweede confrontatie nog een tweede fatbike liggen. Angst in de buurt: 'Zwijgen is goud' Wat opvalt rondom het politielint, is de plotselinge geslotenheid van getuigen. Jongeren op een nabijgelegen speelpleintje die in eerste instantie over de ruzie op de kermis vertellen, staken als donderslag bij heldere hemel plotseling hun verhaal en kijken stoïcijns in de verte. Ook een groepje vrouwen, dat vanuit de voortuin direct uitkijkt op de plaats delict, wil onder geen beding met de pers praten. Een van hen vat de heersende sfeer in de straat resoluut samen met de woorden: „Zwijgen is goud”.
Twee gewonden bij ernstige steekpartij bij café in Assen: drie arrestaties
Dossier - Assen Twee gewonden bij ernstige steekpartij in café in Assen: drie arrestaties Publicatie: Redactie Moordplekken.nl | Datum: 5 juli 2026 Bij een horecapand in het centrum van Assen heeft in de nacht van zaterdag op zondag een ernstig steekincident plaatsgevonden. Daarbij zijn twee personen uit Assen gewond geraakt, van wie één ernstig. De politie was massaal ter plaatse en heeft inmiddels drie verdachten aangehouden voor hun betrokkenheid bij het geweld. De hulpdiensten kregen de eerste melding van het incident vannacht rond 03.30 uur binnen. Het geweld speelde zich af bij 'Ons Café', gelegen aan de Kerkstraat in Assen. Ambulancepersoneel trof ter plaatse twee slachtoffers aan: een 26-jarige man en een 22-jarige vrouw, beiden afkomstig uit Assen. De 26-jarige man bleek zwaar toegetakeld en is na een eerste behandeling met spoed en ernstige verwondingen overgebracht naar het ziekenhuis. De 22-jarige vrouw is ter plekke gecontroleerd door de paramedici en vervolgens uit voorzorg eveneens meegenomen naar het ziekenhuis. Drie verdachten aangehouden na conflict De politie is direct een grootschalig tactisch en forensisch onderzoek gestart naar de toedracht. De recherche kon kort na het incident drie verdachten in de boeien slaan: het gaat om een 52-jarige man, een 20-jarige man en een minderjarige jongen. Vermoedelijk is er voorafgaand aan de steekpartij een ruzie of conflict in het café ontstaan waarbij de verdachten en slachtoffers betrokken waren. De recherche onderzoekt momenteel hoe de verdachten onderling aan elkaar gelinkt zijn en wat ieders exacte rol is geweest bij het steekincident.
Vrouw aangehouden na schietpartij in Zuidlaren; slachtoffer zwaargewond naar ziekenhuis
Laatste Nieuws Vrouw aangehouden na schietpartij in Zuidlaren; slachtoffer zwaargewond naar ziekenhuis Publicatie: Redactie Moordplekken.nl | Datum: 14 juni 2026 Bij een schietincident in het Drentse Zuidlaren is zondagochtend vroeg een persoon ernstig gewond geraakt. De politie rukte massaal uit na meldingen van één of meerdere schoten in de straat Zetstee. Inmiddels is er een vrouwelijke verdachte door de politie aangehouden. Traumahelikopter en arrestatie De melding van het schietincident kwam even na 04.30 uur binnen bij de meldkamer. Hulpdiensten kwamen massaal ter plaatse om medische hulp te verlenen; naast meerdere ambulances landde er ook een traumahelikopter in de omgeving. Het zwaargewonde slachtoffer is na de eerste zorg ter plaatse met spoed overgebracht naar het ziekenhuis. Kort na het incident kon een woordvoerder van de politie bevestigen dat er een arrestatie is verricht. Het gaat om een vrouwelijke verdachte. Om mogelijke kruitsporen of ander forensisch bewijsmateriaal veilig te stellen, kregen haar handen tijdens de aanhouding zogeheten sporenzakken omgebonden. Onderzoek naar de toedracht De politie is direct een uitgebreid sporenonderzoek gestart aan de Zetstee. Het is op dit moment nog niet precies duidelijk of de schietpartij zich in de woning of juist daarbuiten heeft afgespeeld. Zowel de identiteit van het slachtoffer als die van de vrouwelijke verdachte wordt voorlopig nog niet naar buiten gebracht door de politie.Ook de aanleiding voor het conflict is nog volstrekt onduidelijk. De politie roept eventuele getuigen, of mensen die in het bezit zijn van deurbelcamerabeelden, op om zich te melden.
Vermiste persoon uit Hoogeveen in goede gezondheid aangetroffen
Update: Gevonden Vermiste persoon uit Hoogeveen in goede gezondheid aangetroffen Publicatie: Redactie Moordplekken.nl | Datum: 13 juni 2026 De zoekactie naar de 19-jarige persoon uit Hoogeveen, die sinds vrijdagmiddag 12 juni werd vermist, is met een goed bericht beëindigd. De politie meldt dat de vermiste persoon inmiddels in goede gezondheid is teruggevonden. De politie was zaterdagochtend een grote zoekactie gestart in de omgeving van de Europaweg, waarbij onder meer het Veteranen Search Team en een politiehelikopter werden ingezet. De familie en de politie danken iedereen die heeft uitgekeken naar de vermiste persoon of tips heeft doorgegeven. Omdat de persoon is aangetroffen, is het eerdere opsporingsbericht en het daarbij behorende signalement verwijderd.
Het complete rechtbankdossier: 10 jaar cel voor Epko F. (81) na beestachtige femicide op echtgenote Ida (72)
Misdaaddossier Het complete rechtbankdossier: 10 jaar cel voor Epko F. (81) na beestachtige femicide op echtgenote Ida (72) Publicatie: Redactie Moordplekken.nl | Datum: 9 juni 2026 De rechtbank in Assen heeft de 81-jarige Epko F. veroordeeld tot tien jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf. De bejaarde man bracht in de nacht van 24 op 25 augustus 2025 zijn 72-jarige echtgenote Ida na een huwelijk van bijna vijftig jaar op gruwelijke wijze om het leven. Wat volgde was een doofpotpoging met bebloede lakens, spanbanden, een hondenbuggy en een kille dumpactie in het Noord-Willemskanaal. In dit long-read dossier duiken we in alle forensische, psychologische en juridische details van deze tragische femicide. Het motief: Dwingende controle en geweigerde seks Het huwelijk tussen Epko en Ida stond al lange tijd onder extreme hoogspanning. Ida wilde bij hem weg en had zich reeds ingeschreven bij een woningbouwvereniging. Om haar vertrek onmogelijk te maken, had Epko haar pinpas, huissleutel en identiteitskaart afgepakt. Op de avond van haar dood had ze op haar laptop nog tevergeefs gezocht naar een nieuwe woning. De fatale geweldsexplosie ontstond toen Epko, naar eigen zeggen, seks eiste. Tijdens het proces verklaarde hij: "Ik ben naar de slaapkamer gegaan om het opnieuw te vragen en was het weer nee, nee, nee." Daarop knapte er iets bij hem. De officier van justitie bestempelde dit als een schoolvoorbeeld van femicide: ze werd gedood omdat ze niet deed wat hij wilde, en ze is één van de vele vrouwen die door de bezitsdrang van haar partner om het leven is gebracht. Gruwelijke forensische details: Meer dan "twee klappen" Epko F. verklaarde tegenover de politie dat hij zijn vrouw in bed "slechts twee of drie klappen" had gegeven. Het rapport van de forensisch patholoog van het NFI liet echter een heel ander, beestachtig scenario zien:Stomp botsend geweld: Ida had een gebroken linkerjukbeen en zeer zwaar letsel aan haar hersenen en hersenvliezen door hevig en herhaaldelijk geweld op het gezicht. Op haar armen werden afweerletsels gevonden; ze heeft letterlijk gevochten voor haar leven. Ook Epko had krasvormig letsel op zijn polsen en bloeduitstortingen op zijn armen.Verwurging: Het tongbeen van Ida was aan béíde kanten gebroken. Er zaten bloeduitstortingen aan de kaakranden, de kin en de hals. Op haar hoofd werden zogeheten 'stipvormige bloeduitstortingen' (petechiën) gevonden, wat sterk wijst op een belemmering van de bloedtoevoer in de halsvaten door verwurging.Verstikking: Haar longen en longblaasjes waren sterk opgezet. Dit past naadloos bij verstikking door een plastic zak of verdrinking. Tijdens de zitting opperde het OM dat de man mogelijk een zwaar metalen beeld van een eend als wapen had gebruikt, maar de rechtbank oordeelde dat het exacte wapen niet met 100% zekerheid kon worden vastgesteld. Een lugubere doofpotpoging met een hondenbuggy Nadat Ida het bewustzijn was verloren, ging Epko uiterst berekend te werk. Hij snoerde haar boven- en onderbenen strak aan elkaar vast met spanbanden. Vervolgens trok hij een vuilniszak over haar hoofd en tapete deze strak om haar nek dicht. Hij hees het lichaam in beddengoed, legde het in een hondenbuggy en reed ermee naar zijn auto in de parkeerkelder. In het holst van de nacht reed hij naar de Kanaaldijk in Tynaarlo, waar hij haar lichaam in het Noord-Willemskanaal dumpte. Wat deze daad extra wrang maakt, is dat Ida een panische, levenslange angst voor water had. Terug in de woning waste F. onverstoord het bloedige beddengoed. Hij vertelde zijn kinderen de volgende ochtend doodleuk dat hun moeder was weggelopen. De politie trof kort na de aangifte van vermissing echter twee vuilniszakken met grote, bebloede lakens aan in de kofferbak van F.'s auto. Pieter Baan Centrum: Een beschadigd brein Tijdens de strafzaak voerde advocaat Wormhoudt aan dat Epko F. 'verontschuldigbaar dwaalde'. Hij zou de vuilniszak enkel om Ida's hoofd hebben getapet om het bloeden te stoppen, in de veronderstelling dat ze al dood was door de vuistslagen. De rechtbank veegde dit verweer hard van tafel: een redelijk mens controleert of iemand dood is voordat er een plastic zak wordt dichtgetapet. Dit bewijst tenminste 'voorwaardelijke opzet' op de dood (doodslag). Van moord (voorbedachte raad) werd hij wel vrijgesproken, omdat de agressie deels in een opwelling leek te zijn ontstaan. Deskundigen M.E. Boon (psychiater) en M.L. Sikkens (GZ-psycholoog) van het Pieter Baan Centrum (PBC) stelden een ernstige 'vasculaire neurocognitieve stoornis' vast. F. kreeg zo'n tien jaar geleden een groot herseninfarct en meerdere kleine hersenbloedingen. Hierdoor is zijn brein ernstig beschadigd, overzag hij de gevolgen van zijn acties niet meer, en was hij oplossingsgericht denken kwijtgeraakt. Hoewel er géén psychose of seksuele stoornis werd vastgesteld, adviseerden de deskundigen wel om hem als verminderd toerekeningsvatbaar te beschouwen. Het vonnis en een hoge schadevergoeding De rechtbank oordeelde dat er voor femicide maar één passende straf is: een zware gevangenisstraf. Epko F. kreeg 10 jaar cel (met aftrek van voorarrest). Daarnaast moet hij diep in de buidel tasten voor het onherstelbare leed dat hij de drie kinderen (in het vonnis benadeelde partijen 1, 2 en 3) heeft aangedaan. De rechtbank legde de maximale affectieschade op: elk kind ontvangt €17.500,-. Daarbovenop moet F. aan het eerste kind de materiële schade vergoeden (de uitvaartkosten van €3.425,37 en de gedenksteen van €1.989,-). In totaal moet F. een bedrag van bijna €60.000,- overmaken. Betaalt hij niet? Dan wordt per kind de gijzelingsmaatregel toegepast, oplopend tot maximaal 134 dagen de cel in (zonder dat de betalingsplicht overigens vervalt).
Machinepistool op Zwolse zolder blijkt cruciaal in moordonderzoek Meppel
Laatste Nieuws Machinepistool op Zwolse zolder blijkt cruciaal in moordonderzoek Meppel Publicatie: Redactie Moordplekken.nl | Datum: 8 juni 2026 Twee zware vuurwapens die verborgen lagen op een zoldertje in Zwolle-Zuid, blijken een directe en cruciale link te hebben met een brute moord in Meppel. Weken voordat de 26-jarige Asham Arafat op straat werd doodgeschoten, hadden de twee moordverdachten het Zwolse wapenarsenaal al in handen. Een spoor van drugs, DNA en een uit de hand gelopen conflict over een huurauto komt nu samen in de rechtszaal. De moord op Asham Arafat Eind november werd Meppel opgeschrikt toen de 26-jarige Asham Arafat op 28 november midden op straat werd doodgeschoten. De aanleiding bleek een ogenschijnlijk triviaal conflict: een onbetaalde rekening. Verdachte S.F. (19) had een auto gehuurd waarvan Arafat deels eigenaar was. Medeverdachte A.H. (21) reed vervolgens schade aan dit voertuig. Toen Arafat de reparatiekosten in Meppel bij de woning van H. wilde innen, escaleerde de situatie fataal. Verdachte H. heeft inmiddels bekend dat hij de trekker overhaalde, maar beroept zich op noodweer en zelfverdediging. De vondst: Machinepistool en drugs op zolder Hoewel het moordwapen zelf niet in Zwolle lag, is de link tussen de daders en een eerdere wapenvondst onmiskenbaar. Vier weken vóór de moord in Meppel (op 2 november) volgde de politie in Zwolle een vermoedelijke drugsdealer. Deze observatie leidde agenten naar een huurwoning in Zwolle-Zuid. Bij de inval vonden zij niet alleen een enorme hoeveelheid harddrugs, maar ook munitie en twee vuurwapens, waaronder een machinepistool.De 40-jarige bewoonster, mevrouw Van H., en haar 20-jarige zoon J. werden direct opgepakt wegens wapenbezit en het voorbereiden van drugshandel. Uit het onderzoek blijkt nu dat de zoon op de dag van de inval contact heeft gehad met de moordverdachten F. en H. Sterker nog: op de wapens in Zwolle zijn DNA-sporen van beide moordverdachten uit Meppel aangetroffen. Het duo had het machinepistool dus in handen gehad. Rechtszaken en wraakacties De Zwolse moeder en zoon worden door justitie niet direct verdacht van betrokkenheid bij de moord op Arafat, maar de nasleep van de wapenvondst is stevig. Na de inval sloot de burgemeester van Zwolle de woning voor meerdere maanden. Toen moeder Van H. eind april eindelijk mocht terugkeren, werden nog diezelfde nacht de ruiten van haar huis ingegooid door twee mannen met bivakmutsen. De woningcorporatie heeft inmiddels het huurcontract wegens de ernst van de situatie opgezegd, al lijkt de vrouw er momenteel nog wel te verblijven. Aankomende dinsdag wordt de rechtszaak rondom de dodelijke schietpartij in Meppel hervat in de rechtbank in Assen. Tijdens deze regiezitting zullen de advocaten van F. en H. hun onderzoekswensen indienen. De strafzaak tegen de Zwolse moeder en zoon gaat begin juli verder.
OM eist 18 jaar cel en jeugd-tbs voor de moord op Remmelt Wolters (21) in Coevorden
Rechtbank & Misdaad OM eist 18 jaar cel voor moord op Remmelt Wolters (21) in Coevorden. ‘Beide verdachten zijn verantwoordelijk’ Publicatie: Redactie Moordplekken.nl | Datum: 28 mei 2026 De rechtbank in Assen heeft donderdag de strafzaken behandeld rond de dodelijke schietpartij in Coevorden vorig jaar zomer. Bij dit zeer ernstige geweldsincident kwam de 21-jarige Remmelt Wolters uit Emmen om het leven. Officier van justitie Rink Janssens acht twee verdachten uit Schoonebeek, de 24-jarige Bryan D. en een 17-jarige jongen, volledig verantwoordelijk voor zijn dood. Tegen de oudste verdachte is 18 jaar gevangenisstraf geëist wegens moord. Fatale nacht aan de Kromme Elleboog De fatale schietpartij vond plaats in de nacht van 18 op 19 juli op een parkeerplaats aan de Kromme Elleboog in Coevorden. Remmelt Wolters werd daar na het incident zwaargewond aangetroffen door de hulpdiensten. Hij werd nog met spoed overgebracht naar het ziekenhuis, maar overleed daar later aan zijn zware verwondingen. Justitie benadrukt dat Wolters vermoedelijk een volstrekt willekeurig slachtoffer was, die zelf helemaal niets met het onderliggende conflict te maken had. Beide verdachten konden kort na de dodelijke schietpartij al worden aangehouden. Conflict in het drugscircuit en een dreigende ontvoering Aan de schietpartij zou een conflict over het opzetten van drugshandel vooraf zijn gegaan. Volgens het strafdossier dreigde een 18-jarige vriend van de 24-jarige Bryan D. die nacht te worden ontvoerd. De oudste verdachte zou hierop een vuurwapen hebben gekregen en direct zijn toegesneld om zijn vriend te helpen. Ook de 17-jarige medeverdachte was volgens justitie bewapend. Beide verdachten zouden vervolgens gericht hebben geschoten op een groep mensen. Twee vuurwapens werden in een later stadium in Duitsland teruggevonden, op directe aanwijzing van de jongste verdachte. Noodweer of koelbloedige moord? De verdediging van Bryan D. schetste tijdens de rechtszaak een ander beeld. Zijn advocaat stelde tijdens een eerdere zitting dat er sprake was van noodweer en dat haar cliënt louter in de lucht zou hebben geschoten, wat volgens haar ondersteund zou worden door aanwezige camerabeelden. Officier van justitie Rink Janssens gaat hier echter niet in mee. Volgens het OM is er wel degelijk sprake van moord: door na een ruzie gericht op een groep mensen te schieten, hebben de verdachten bewust het risico genomen om iemand van het leven te beroven. De zaak tegen de 17-jarige verdachte werd vanwege zijn minderjarigheid achter gesloten deuren behandeld. Tegen hem is de maximale jeugddetentie van twee jaar geëist, in combinatie met een voorwaardelijke PIJ-maatregel (in de volksmond jeugd-tbs genoemd). Later dit jaar moeten er nog twee andere verdachten uit Coevorden en Emmen voor de rechter verschijnen. Zij worden verdacht van betrokkenheid bij de mogelijke ontvoering die de aanleiding vormde voor dit dodelijke schietincident.
5 jaar cel voor man (37) uit Hoogeveen na voorbereiden moord op ex-vriendin en peuter
Rechtspraak Drenthe 5 jaar cel voor man (37) uit Hoogeveen na voorbereiden moord op ex-vriendin en peuter Publicatie: Redactie Moordplekken.nl | Datum: 22 mei 2026 Een 37-jarige man uit Hoogeveen is door de rechtbank veroordeeld tot 5 jaar gevangenisstraf voor het voorbereiden van een dubbele moord. De man had een ziekelijke wrok opgebouwd tegen zijn ex-vriendin en was vastberaden om niet alleen haar, maar ook haar tweejarige dochtertje van het leven te beroven. Hij kocht messen, tie-wraps en een jerrycan en verscheen zwaaiend met een mes bij haar woning. De rechtbank oordeelde hard, mede vanwege het zware geweldsverleden van de dader. "Ik heb de jerrycan al klaarstaan" Volgens het Openbaar Ministerie (OM) sloeg de aanvankelijke affectie van de verdachte in november 2025 razendsnel om in diepe wrok. In WhatsApp-berichten aan een vriend gaf hij aan dat hij niet lekker in zijn vel zat en aan "gekke dingen" dacht. Hij schreef letterlijk dat hij zijn ex "echt dood wilde hebben". Het bleef echter niet bij dreigementen op zijn telefoon. De man ging over tot lugubere voorbereidingen. Via het internet bestelde hij twee messen, een tien liter jerrycan en kabelbinders (tie-wraps) in de vorm van handboeien. Ook had hij in telefoongesprekken al eerder gedreigd om het huis van de vrouw in brand te steken. Hij waarschuwde haar via berichten dat ze nergens in Hoogeveen veilig zou zijn. Zwaaiend met een mes voor de voordeur Op 18 november voegde hij de daad bij het woord. Hij ging naar de woning van zijn ex-vriendin. Zij was op dat moment niet thuis, maar haar toenmalige ex-partner (de vader van het tweejarige dochtertje) was binnen om de katten eten te geven. Tot zijn grote schrik verscheen de 37-jarige verdachte schreeuwend en zwaaiend met een mes voor de voordeur. Doodsbedreigingen door de brievenbus: "Doe open, ik kom niet voor jou. Ik kom haar doodmaken, en haar kind ook," schreeuwde de dader volgens de getuigenverklaring van de vader. Ook een toevallige voorbijganger hoorde de man uitzinnige doodsbedreigingen uiten. Voordat hij op de vlucht sloeg, duwde hij nog een mes door de brievenbus van de woning. Kort daarna kon de politie hem op zijn fiets klemrijden en arresteren. Zwaar geweldsverleden De verdediging probeerde het incident in de rechtbank af te zwakken. De advocaat wees op het over en weer contact tussen de partijen en stelde dat de verdachte weliswaar "veel te ver was gegaan" in zijn bedreigingen, maar nooit de intentie had om echt te moorden. Dat hij handboeien had besteld? Een ongelukje, hij had 'per ongeluk' het verkeerde model ontvangen, zo beweerde de verdachte. De rechtbank noemde deze verklaringen "volstrekt ongeloofwaardig". Wat bovendien zwaar meewoog voor de rechters en de officier van justitie, is het strafblad van de man. In zijn jeugd is hij al eens veroordeeld tot een lange celstraf voor het doodsteken van een jonge man. In een andere eerdere zaak had hij ook al een ex-vriendin met een mes gestoken. Omdat hij stelselmatig weigerde mee te werken aan psychologisch en psychiatrisch onderzoek, konden deskundigen zijn risico op herhaling niet inschatten. De rechtbank oordeelde dat het "onmiskenbaar" is dat hij van plan was de vrouw en haar dochtertje om het leven te brengen. De man is, conform de eis van het OM, veroordeeld tot een gevangenisstraf van 5 jaar. Naast de celstraf krijgt hij een contactverbod van twee jaar met de vrouw en haar dochtertje, en moet hij 5.000 euro schadevergoeding betalen.
10 jaar cel geëist tegen 81-jarige man voor gruwelijke doodslag op echtgenote Ida (72)
Rechtbankverslag Drenthe 10 jaar cel geëist tegen 81-jarige man voor gruwelijke doodslag op echtgenote Ida (72) Publicatie: Redactie Moordplekken.nl | Datum: 21 mei 2026 Het Openbaar Ministerie heeft donderdag in de rechtbank van Assen een gevangenisstraf van tien jaar geëist tegen de 81-jarige Epko F. Hij wordt ervan verdacht zijn 72-jarige vrouw Ida in augustus 2025 op beestachtige wijze te hebben gedood. Na de dodelijke mishandeling in hun woning in Assen, vervoerde hij haar lichaam in een hondenbuggy en dumpte hij haar in het Noord-Willemskanaal bij Tynaarlo. Femicide: "Ze deed niet wat hij wilde" De aanleiding voor de brute daad schetst een huiveringwekkend beeld van controle en bezitsdrang. Epko F. verklaarde zelf dat er iets bij hem knapte toen zijn vrouw weigerde seks met hem te hebben. "Ik ben naar de slaapkamer gegaan om het opnieuw te vragen en was het weer nee, nee, nee," aldus de verdachte. Het huwelijk, dat meer dan vijftig jaar duurde, stond al lange tijd onder hoogspanning. Ida wilde bij hem weg en had zich reeds ingeschreven bij een woningbouwvereniging. Om haar vertrek te blokkeren, pakte F. haar bankpas en identiteitskaart af. De officier van justitie plaatste de misdaad nadrukkelijk in de context van femicide: "Ze werd gedood omdat ze niet deed wat hij wilde. Ida is een van de vele vrouwen die door haar partner om het leven zijn gebracht." Extreem geweld en een hondenbuggy Hoewel F. volhoudt dat hij zijn vrouw slechts "twee klappen" heeft gegeven, wijst forensisch onderzoek op een veel gewelddadiger scenario. Ida had meerdere botbreuken in haar gezicht en zwaar hersenletsel. Bovendien werd een metalen beeld van een eend als wapen gebruikt. De patholoog constateerde tevens een gebroken tongbeen (wat wijst op verwurging) en tekenen van verstikking. Ida's hoofd was stevig ingepakt in een plastic zak. Een gruwelijke laatste tocht Uit bewakingsbeelden is gebleken hoe koelbloedig F. te werk ging. In de nacht van 24 op 25 augustus wikkelde hij zijn vrouw in beddengoed, legde haar in een hondenbuggy en liep naar zijn auto. Hij reed naar een visplek bij het Noord-Willemskanaal om haar te dumpen. Wat deze daad extra wreed en wrang maakt, is dat Ida een panische, levenslange angst voor water had. "Ze zat al te bibberen op de achterbank als je met haar in de auto langs het kanaal reed," aldus het OM. Na de dumpactie waste F. thuis onverstoord zijn beddengoed, al werden er later alsnog bebloede lakens in zijn kofferbak aangetroffen. In eerste instantie loog hij tegen zijn kinderen en de politie dat Ida was weggelopen. Verminderd toerekeningsvatbaar Het Openbaar Ministerie gaat uit van doodslag en niet van moord, omdat er geen bewijs is voor een vooropgezet plan. Onderzoek in het Pieter Baan Centrum wees uit dat de hersenen van F. beschadigd zijn geraakt door een hersenbloeding, tien jaar geleden. Dit heeft destijds geleid tot ernstige gedragsveranderingen waardoor hij steeds naargeestiger werd. Justitie beschouwt hem daarom als verminderd toerekeningsvatbaar, wat is meegewogen in de strafeis van tien jaar. De verdediging pleitte voor een lagere straf, rekening houdend met de hoge leeftijd en broze gezondheid van F., die aangaf een straf van langer dan twee jaar "niet te kunnen dragen". Zijn advocaat stelde daarnaast dat F. dacht dat zijn vrouw al dood was na de klappen en betwistte de verwurging; het gebroken tongbeen zou ook door het strakke plastic kunnen zijn ontstaan. Voor de nabestaanden is het verdriet onbeschrijfelijk. De dochter van Ida sprak in de rechtbank: "Ik ben niet alleen mijn moeder kwijt, maar ook mijn vader. Alsof ze niets waard was, heeft hij haar in het kanaal gegooid." De rechtbank in Assen doet op 9 juni 2026 uitspraak.
Dossier: Vader veroordeeld voor doodslag op zijn 12 weken oude zoontje na fataal geweld
Rechtspraak Dossier Dossier: Vader veroordeeld voor doodslag op zijn 12 weken oude zoontje na fataal geweld Publicatie: Redactie Moordplekken.nl | Datum: 20 mei 2026 Een tragische melding op de vroege ochtend van 6 oktober 2022 vormt het startpunt van een gruwelijk misdaaddossier in Assen. Een 29-jarige vader belt in paniek 112 en verklaart dat zijn nog geen drie maanden oude zoontje van de commode is gevallen. Drie dagen later sterft de baby in het ziekenhuis. Wat volgde was een jarenlange juridische strijd, een muur van ontkenning, en een snoeihard oordeel van drie onafhankelijke forensische experts: dit was geen val. Op 19 mei 2026 sprak het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden in hoger beroep het definitieve oordeel uit in deze huiveringwekkende zaak. De 112-melding en de medische noodsituatie De baby, onderdeel van een in augustus 2022 geboren tweeling, bevond zich alleen bij zijn vader in de woning. De moeder van de kinderen was vanwege medische complicaties al wekenlang opgenomen in het ziekenhuis, waardoor de volledige zorg voor de tweeling op de schouders van de man rustte. Om 07:42 uur belt de vader eerst zijn partner in paniek op met de woorden: "Ik weet niet wat ik moet doen, hij doet niks meer." Een minuut later, om 07:43 uur, belt hij de meldkamer. Als de ambulancediensten elf minuten later ter plaatse komen in de woning in Assen, treffen zij een bleke, slappe en afwezige baby aan. De hartslag is veel te hoog, de ademhaling is onvoldoende en er wordt direct een verschil in de grootte van de pupillen geconstateerd; een klassiek teken van zwaar neurologisch letsel. Het jongetje wordt met grote spoed naar de intensive care van het UMCG in Groningen overgebracht. Een muur van forensisch bewijs In het ziekenhuis proberen artsen het leven van het 12 weken oude jongetje te redden. Hij krijgt zware epileptische aanvallen die ondanks maximale medicatie niet te stoppen zijn. Het hersenletsel is zo catastrofaal dat medisch ingrijpen zinloos wordt. Op 9 oktober 2022 overlijdt de baby. Artsen trekken direct aan de bel bij Veilig Thuis en de politie: de verwondingen van het jongetje komen absoluut niet overeen met het verhaal van de vader over een val van een commode van nog geen meter hoog. Het verwoestende letsel Uit de autopsie en het onderzoek van het Nederlands Forensisch Instituut (NFI) kwam een schokkend totaalbeeld van het toegebrachte letsel naar voren: Een complexe schedelbreuk (meerdere breuklijnen tot aan de schedelnaden). Enorme bloedingen onder het harde hersenvlies (subduraal hematoom). Zeer uitgebreide bloedingen in alle lagen van het netvlies van beide ogen, inclusief een netvliesplooi. (Een letsel dat artsen doorgaans alleen zien bij dodelijke auto-ongelukken waarbij een voertuig meerdere keren over de kop slaat). Een oudere breuk in het rechterspaakbeen (pols) en eerdere kneuzingen op de kaak. Drie onafhankelijke deskundigen (inclusief een expert die specifiek door de verdediging was ingeschakeld) trokken exact dezelfde conclusie. Een val van een commode veroorzaakt bij uitzondering hooguit een enkele schedelbreuk, maar nóóit deze dodelijke combinatie van zware hersenschade en oogbloedingen. De deskundigen gaven aan dat het letsel het gevolg moet zijn geweest van een hevige stomp botsende krachtinwerking (slaan, gooien of keihard stoten), mogelijk in combinatie met het met grof geweld door elkaar schudden van de baby. Bovendien veegden de medici de bewering van de vader (dat hij de baby na de val nog gewoon in de maxi-cosi had gelegd en een flesje had gegeven) keihard van tafel. Na het oplopen van zulk fataal hersenletsel verliest een baby binnen enkele seconden het bewustzijn. Normaal functioneren of drinken is vanaf die eerste seconde medisch uitgesloten. "Klotekinderen" en oplopende frustratie Gedurende het strafrechtelijk onderzoek zocht de familie krampachtig naar alternatieve verklaringen voor de dood van de baby. Er werd gesuggereerd dat de baby tegen een kozijn was gebotst, dat een box in elkaar was gestort, of dat er sprake was van een erfelijke aandoening (vitamine K-tekort). De pathologen sloten al deze scenario's op basis van de autopsie volledig uit. Het dodelijke letsel is in de minuten direct voorafgaand aan de 112-melding toegebracht, op een moment dat de vader als enige volwassene aanwezig was. Uit de regionale media (waaronder berichtgeving van het DVHN) werd tijdens de zittingen duidelijk dat justitie dacht aan een motief gezocht in extreme oververmoeidheid en frustratie. De vader stond er al weken alleen voor. Uit app-verkeer zou zijn gebleken dat hij moeite had met de situatie; hij noemde de tweeling in een bericht "klotekinderen" en had eerder een foto van een met bloed besmeurde doek gestuurd met de kille tekst: "Dit is van je zoon". De uitspraak in Hoger Beroep Ondanks het verpletterende bewijs is de verdachte altijd blijven ontkennen. Zowel de Rechtbank Noord-Nederland in december 2024 als het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden op 19 mei 2026 toonden geen genade. Het hof oordeelde dat de vader zich wel degelijk bewust had moeten zijn van het feit dat extreem geweld tegen het hoofd van een baby van 12 weken oud resulteert in de dood (voorwaardelijk opzet op doodslag). "Verdachte heeft zijn zeer jonge baby het meest fundamentele recht ontnomen, namelijk het recht op leven. [...] [slachtoffer 1] hoorde van verdachte als zijn vader zorg, geborgenheid en bescherming te krijgen. Hierin is verdachte op de meest vergaande wijze die men zich kan voorstellen tekortgeschoten," aldus het arrest van het Gerechtshof. Het OM eiste, net als in eerste aanleg, 8 jaar celstraf. Het hof achtte die 8 jaar cel volledig passend bij dit zeer ernstige misdrijf. Echter, omdat de behandeling van de rechtszaak door de Nederlandse staat in totaal ruim drie maanden te lang heeft geduurd (overschrijding van de redelijke termijn), werd de straf wettelijk met 5% ingekort. De vader uit Assen kreeg een definitieve celstraf opgelegd van 91 maanden (7 jaar en 7 maanden). Een door het OM gevraagde extra maatregel voor langdurig toezicht (38z-maatregel) werd door het hof afgewezen omdat een actuele risicotaxatie vanuit de reclassering ontbrak doordat de vader altijd is blijven ontkennen. (Bronvermelding: De feiten in dit artikel zijn gebaseerd op het vonnis ECLI:NL:GHARL:2026:3105, uitgesproken door het Gerechtshof Arnhem-Leeuwarden op 19-05-2026, aangevuld met regionale rechtbankverslaggeving.)
80-jarige Epko F. voor de rechter na gruwelijke dood echtgenote (72): Lichaam gedumpt met hondenbuggy
Rechtbankverslag Drenthe 80-jarige Epko F. voor de rechter na gruwelijke dood echtgenote (72): Lichaam gedumpt met hondenbuggy Publicatie: Redactie Moordplekken.nl | Datum: 20 mei 2026 Een kleine, fragiele bejaarde man die met schuifelende pasjes de zittingszaal van de rechtbank in Assen betreedt. Het contrast tussen de 80-jarige verdachte Epko F. en de gruwelijke details op de tenlastelegging kan haast niet groter. De Assenaar wordt verdacht van moord dan wel doodslag op zijn 72-jarige vrouw Ida, met wie hij ruim 35 jaar getrouwd was. Tijdens een inleidende zitting werd deze week pijnlijk duidelijk hoe de vrouw in augustus vorig jaar aan haar einde kwam, en hoe de verdachte haar lichaam vervolgens in een hondenbuggy de flat uit smokkelde. De fatale nacht en een draaiende wasmachine De zaak kwam aan het rollen op maandag 25 augustus 2025, nadat een van Ida's zonen uit een eerder huwelijk haar als vermist had opgegeven. Toen de politie arriveerde bij de flatwoning van het stel aan de Thorbeckelaan in Assen, wachtte Epko F. daar samen met hun gezamenlijke dochter. Binnen de muren van de flat wees alles op het haastig uitwissen van sporen: de wasmachine draaide op volle toeren en een grote molton van het bed hing te drogen. Bij de doorzoeking van de auto van F. deden agenten een lugubere ontdekking: in vuilniszakken zaten bebloede lakens gepropt. Tegelijkertijd was de dochter van het stel op onderzoek uitgegaan via de bank-app van haar moeder. Daaruit bleek dat er die ochtend nog was gepind in een lokale supermarkt. Het opvragen van de camerabeelden van die supermarkt leverde direct resultaat op: niet Ida, maar Epko F. stond bij de pinautomaat. Op dat moment werd F. aangehouden op verdenking van poging tot doodslag op zijn vermiste vrouw. 'Twee puzzelstukken die naadloos in elkaar passen' Terwijl Epko F. op het bureau zat, kregen de hulpdiensten een melding van een drijvend lichaam in het Noord-Willemskanaal bij Tynaarlo. De officier van justitie omschreef het in de rechtbank als 'twee puzzelstukken die naadloos in elkaar pasten'. Het bleek te gaan om Ida. De identificatie werd in eerste instantie zwaar bemoeilijkt omdat er een plastic zak strak over haar hoofd was gebonden. Hondenbuggy en een favoriete visplek Het bewijs tegen F. stapelde zich razendsnel op. Camerabeelden uit de parkeergarage van het flatgebouw schetsten een bizar en kil verloop van de nacht. De 80-jarige verdachte is te zien terwijl hij een hondenbuggy voortduwt met daarop 'iets zwaars'. Dit bleek het levenloze lichaam van zijn vrouw te zijn, dat hij in zijn auto laadde. Nadat hij was teruggekeerd naar de flat, vertrok hij in de vroege ochtend nogmaals — dit keer gewapend met een vishengel. Hij reed naar zijn vaste, favoriete visplek aan het Noord-Willemskanaal, dumpte het lichaam in het water en was een half uur later weer thuis. Moeizame verhoren en een schokkend motief Het politieonderzoek bracht aan het licht dat Ida al langer bij Epko weg wilde. Buurtbewoners verklaarden in de media dat haar man, wiens humeur na een reeks beroertes zwaar was verslechterd, haar pinpas en paspoort had afgepakt. Epko F. zelf kampt met woordvindstoornissen en heeft grote moeite met het verwerken van informatie. Toch bekende hij direct verantwoordelijk te zijn voor haar dood. Tijdens de verhoren stelde de bejaarde man dat hij handelde uit 'een plots ontstane woede door een gebrek aan seksuele intimiteit'. Hij hield vol haar slechts twee klappen te hebben gegeven en ontkent haar te hebben gewurgd. De bevindingen van de forensisch patholoog spreken dat deels tegen: hoewel de verwondingen aan haar hoofd inderdaad niet de directe doodsoorzaak waren, werden er wel sporen van verwurging ontdekt. Ook past het ingetreden zuurstofgebrek bij de plastic zak die over haar hoofd was geplaatst. Verder verloop van de strafzaak F., die kort na zijn arrestatie weigerde te eten of drinken in een poging een einde aan zijn leven te maken, blijft voorlopig in voorarrest. Op advies van gedragsdeskundigen zal de 80-jarige man ter observatie worden opgenomen in het Pieter Baan Centrum. Op de OM-zittingsagenda staat voor 21 mei 2026 de volgende inleidende stap gepland bij de rechtbank in Assen. De daadwerkelijke inhoudelijke behandeling, waarbij de definitieve strafeis op tafel komt, wordt pas in of na de zomer van 2026 verwacht.
Dossier Willeke Dost: De onverklaarbare verdwijning van een 15-jarig meisje uit Koekange
Cold Case Dossier Dossier Willeke Dost: De onverklaarbare verdwijning van een 15-jarig meisje uit de Drentse polder Publicatie: Redactie Moordplekken.nl | Datum: 15 mei 2026 Het is een van de meest bekende, besproken en frustrerende cold cases uit de Nederlandse misdaadgeschiedenis. Op 15 januari 1992 verdwijnt de 15-jarige Willeke Dost in het holst van de nacht, of de vroege ochtend, schijnbaar in het niets vanaf een afgelegen boerderij in het Drentse Koekange. Het verhaal van Willeke is een tragedie van een meisje dat door het leven werd getekend en wier lot tot op de dag van vandaag wordt omgeven door geruchten, falend politieonderzoek, tunnelvisie en onbeantwoorde vragen. Dit is de uiterst gedetailleerde reconstructie van een mysterie dat ons land al meer dan drie decennia in zijn greep houdt. Een introductie op het dossier: De verdwijning van Willeke Dost Een leven dat begon in tragedie Om de verdwijning van Willeke te doorgronden, moet men terug naar haar vroegste jeugd. Geboren op 26 november 1976, slaat het noodlot al na dertien maanden genadeloos toe. Op Tweede Kerstdag 1977 komen haar beide ouders om het leven bij een zwaar auto-ongeluk in haar geboorteplaats 2e Exloërmond. Dit verlies tekent de rest van haar korte leven. Willeke raakt ontheemd en begint aan een destructieve zwerftocht langs instanties. Na een kort, onsuccesvol verblijf bij haar grootouders belandt ze bij een oom en tante. Het zwaar getraumatiseerde meisje bedplast, moet veel overgeven en wordt beschreven als 'onhandelbaar'. Via de afdeling kinderpsychiatrie van een ziekenhuis in Groningen en jeugdpsychiatrisch centrum De Ruyterstee in Smilde, komt ze in 1987 — inmiddels tien jaar oud — terecht bij het gezin Mulders in Koekange. Het gezin, bestaande uit pleegvader Piet, pleegmoeder Herna en biologische zoon Bart (die vijf jaar ouder is dan Willeke), woont op een afgelegen boerderij aan de Koekanger Dwarsdijk. Willeke is een meisje van uitersten: ze is verlegen, soms in zichzelf gekeerd (bijna autistisch, volgens een leraar), maar kan ook vreselijk boos worden. Tegelijkertijd geniet ze van de ruimte op de boerderij, ze rijdt paard, heeft een cavia, speelt piano en zit op de scouting. De beklemmende sfeer en een glurende broer Naarmate Willeke ouder wordt, beginnen er scheurtjes te ontstaan in het idyllische beeld van het pleeggezin. De biologische familie van Willeke stelt dat oma Dost na twee bezoeken plots niet meer welkom is in Koekange, zogenaamd omdat Willeke daar te overstuur van zou raken. Maar uit bewaarde verjaardagskaarten blijkt juist een diepe heimwee: "Oma, ik vind het hier niet leuk, ik wil terug naar je," schrijft het jonge meisje. Vriendinnen uit die tijd schetsen later een beklemmend beeld van de sfeer in huis, met name de rol van de oudere pleegbroer Bart. Hij dringt zich voortdurend op. Als Willeke een vriendin op bezoek heeft, helpt Bart hutten bouwen of stallen uitmesten, maar hij is er áltijd. Voor de zestiende verjaardag van Willekes vriendin koopt hij liefst veertien nieuwe cd's; een astronomisch bedrag voor die tijd. De vriendinnen voelen zich ongemakkelijk bij hem. Willeke vertrouwt een vriendin toe dat Bart haar bespiedt als ze onder de douche staat via een gat in de badkamermuur. Eind 1991 schrijft ze in een briefje dat iemand 's nachts aan haar deur heeft staan sjorren. Tijdens een schoolfeest in december 1991 raakt Willeke in totale paniek als ze hoort dat pleegbroer Bart haar komt ophalen. Huilend vertelt ze een docent over 'problemen' met hem, al stapt ze die avond wel bij hem in de auto. De laatste dag: Een opvallend vrolijke dinsdag Dinsdag 14 januari 1992, de dag voor de verdwijning, verloopt opvallend anders dan normaal. Willeke is vrolijk. Ze nodigt na schooltijd een klasgenote uit om thee te komen drinken; iets wat ze nog nooit eerder had gedaan. Haar docent merkt op dat het normaal afstandelijke meisje ineens grapjes maakt met het klassenboek. Het gezin eet die avond vroeg. Pleegmoeder Herna vertrekt rond 18:00 uur naar een danscursus. Pleegvader Piet en Willeke kijken tv. Om 21:45 uur gaat Willeke douchen en naar bed. Rond 23:15 uur wordt Herna door een vriendin thuisgebracht. Het valt de vrouwen op dat de deuren van de schuur wagenwijd openstaan. Dit is hoogst ongebruikelijk, zeker op een donker, afgelegen erf. Pleegbroer Bart zal later verklaren dat hij even buiten was geweest en vergeten was de deuren te sluiten. Herna en haar vriendin drinken binnen nog wat, waarna iedereen gaat slapen. Woensdag 15 januari: In het niets opgelost De volgende ochtend is het bed van de 15-jarige Willeke leeg en keurig opgemaakt. De wekker, die normaal om 06:15 uur staat, heeft niet geklonken. Pleegvader Piet kijkt in de schuur en ziet dat haar fiets ontbreekt. Opvallend genoeg hoeft Willeke die woensdag pas om 10:20 uur op school te zijn. Desondanks vindt Piet het niet alarmerend. Hij ontbijt en vertrekt naar zijn werk in Meppel. RTV Drenthe blikt terug op 30 jaar onzekerheid: De alarmering verloopt tergend traag en rommelig. Als Bart en Piet 's middags bellen, bespreken ze de lege kamer, maar niemand onderneemt actie. Pas om 18:00 uur belt de familie naar een vriendin in Staphorst of Willeke daar is. Twee uur later, om 20:00 uur, bellen ze haar school. Weer ruim twee uur later, om 22:15 uur, wordt pas de politie ingeschakeld. Tegen de agenten die arriveren, vertelt het pleeggezin direct dat Willeke waarschijnlijk is weggelopen. Wat ze miste? Een rugzak, wat ondergoed, de foto van haar ouders én... de jas van pleegbroer Bart. Haar eigen, warme winterjas hing nog aan de kapstok. Politieblunders en verloren bewijs De recherche ging in de cruciale eerste dagen volledig mee in het scenario van een wegloper. Dit bleek een historische beoordelingsfout. Er is in die beginfase geen enkel forensisch sporenonderzoek verricht in of rondom de boerderij. Binnen drie maanden (in april 1992) schaalde de politie het onderzoek al af. Jaren later stellen gespecialiseerde cold case-rechercheurs vast dat een vrijwillig vertrek volstrekt onlogisch was: een meisje van 15 stapt niet in de ijzige kou, midden in de nacht, zonder geld, paspoort of haar eigen warme jas op de fiets om nooit meer terug te keren. Oud-rechercheur Dick Gosewehr is stellig: 'Willeke is vermoord' De nalatigheid van het systeem werkte in het voordeel van een eventuele dader. Twee weken na de verdwijning brachten de pleegouders de kleding van Willeke al naar een kringloopwinkel. De hele zaak leek jarenlang stil te liggen, op een vals spoor via seriemoordenaar Wim S. na, tot het Landelijk Team Kindermoord zich er in 2004 over boog en de theorie van een misdrijf definitief omarmde. De lichaamstaal van de pleegfamilie Wat deze zaak in de ogen van het publiek extra beladen maakt, is het structurele gedrag van de pleegfamilie. Waar Wout en Bart toegaven nooit echt te hebben meegeholpen bij zoekacties, vallen in latere media-optredens ook de reacties van pleegmoeder Herna op (pleegvader Piet overleed in 2006). In het onderstaande interview wordt een opvallend beeld geschetst. Het veelbesproken interview met de pleegmoeder: Let op: Bovenstaande beelden zijn afkomstig van derden. Kijkers en gedragsanalisten stuiten in dergelijke interviews vaak op onbegrip. Waar men bij een moeder van een vermist kind uitingen van paniek, radeloosheid of diep verdriet verwacht, oogt de vrouw op de beelden ijzig kalm, ogenschijnlijk zelfs met een lichte glimlach om de lippen. Echte geëmotioneerdheid lijkt pas aan de oppervlakte te komen wanneer het gesprek verschuift naar de impact op haarzelf en de wens voor een financiële schadevergoeding. Wij benadrukken hierbij scherp dat, juridisch gezien, een afwijkende rouwverwerking of een gebrek aan publieke emotie in een rechtsstaat geen enkel wettig bewijs van schuld vormt. Mensen verwerken trauma's op volstrekt eigen, soms ondoorgrondelijke wijzen. In de rechtbank van de publieke opinie voedde deze kille uitstraling echter decennialang de zwaarste argwaan. Arrestaties, graafmachines en de amateurspeurders Die argwaan leek in de zomer van 2010 te worden bevestigd. De recherche sloeg na de heropening van het dossier keihard toe en arresteerde pleegmoeder Herna en pleegbroer Bart. De boerderij aan de Koekanger Dwarsdijk werd binnenstebuiten gekeerd. Er werd geboord door de vloeren en achter op het perceel werd massaal gegraven. Er werd echter niets gevonden en wegens gebrek aan sluitend bewijs moesten zij na tien dagen worden vrijgelaten. In 2011 seponeerde justitie de zaak tegen hen officieel. Voor de maatschappij was de kous daarmee allerminst af. Amateurspeurders stortten zich op de zaak, uitgerust met gespecialiseerde SIGNI-speurhonden en grondradars. Meerdere malen sloegen honden aan op een specifiek perceel nabij de boerderij. In 2018 dwongen de speurders de politie met een ultimatum tot nieuwe graafwerkzaamheden, maar wederom zonder succes. Het leidde tot grimmige taferelen: dorpsbewoners van Koekange keerden zich tegen de speurders en vernielden zelfs tuinen uit woede over de aanhoudende onrust. RTL Boulevard over het gebrek aan doorbraken: De laatste strohalm: 100.000 euro en een nieuw boek Ondanks dat Willeke in 2016 officieel is doodverklaard, geeft Nederland de hoop op antwoorden niet op. In 2024 bracht de Peter R. de Vries Foundation de zaak opnieuw groot onder de aandacht en loofde een megabeloning van 100.000 euro uit voor de ultieme, gouden tip. Daarnaast publiceert onderzoeksjournaliste Marja West in april 2025 haar langverwachte boek: 'Het meisje dat spoorloos verdween. Mijn zoektocht naar Willeke Dost'. Ondanks juridische pogingen van betrokkenen om naamgeving in het boek te voorkomen, gaf de rechter groen licht voor publicatie. Informatie verjaart nooit Er loopt iemand rond in Nederland die weet wat er op die ijskoude januarinacht in 1992 in Koekange is gebeurd. Geheimen van deze omvang worden met de jaren zwaarder om alleen te dragen. Beschikt u over kennis die licht kan schijnen op de verdwijning van Willeke Dost? U kunt uw informatie altijd 100% veilig en anoniem delen met onze redactie via tip@moordplekken.nl. Wij beschermen onze bronnen en zorgen ervoor dat uw informatie op een verantwoorde manier bij de juiste autoriteiten belandt.
Nabestaanden vol onbegrip: Moordenaar Marit (26) krijgt slechts 2 jaar cel en jeugd-tbs
Rechtszaak Marit Nabestaanden vol onbegrip: Moordenaar Marit (26) krijgt slechts 2 jaar cel en jeugd-tbs Door: Redactie Moordplekken | Datum: 30 april 2026 Gerechtigheid voelt vandaag mijlenver weg voor de nabestaanden van Marit van Koesveld (26). Haar 19-jarige moordenaar, Jenairo H., ontloopt ook in hoger beroep volwassenen-tbs. Het gerechtshof in Leeuwarden oordeelt dat een meedogenloze roofmoord op een hulpverleenster bestraft kan worden met het milde jeugdstrafrecht: maximaal 2 jaar jeugddetentie en jeugd-tbs (een PIJ-maatregel). Een vonnis dat bij velen zorgt voor bittere teleurstelling en diep onbegrip. De feiten uit januari 2023 zijn ronduit huiveringwekkend. Marit, een jonge vrouw vol idealen, was aan het werk op de opvanglocatie van Yorneo in Emmen. Daar werd zij door de destijds 16-jarige Jenairo H. zonder pardon doodgestoken. Terwijl zijn begeleidster zwaargewond achterbleef, pakte de dader koelbloedig de geldkistjes met de groepskas en sloeg op de vlucht. Een mensenleven, bruut beëindigd voor een handjevol wisselgeld. Tikkende tijdbom op straat Het Openbaar Ministerie was er glashelder over: dit berekende, extreme geweld eist een berechting via het volwassenenstrafrecht. De weigering van het hof om daarin mee te gaan, komt bij de familie keihard aan. De moeder van Marit reageerde na afloop van de zitting vol afschuw: "Wij hebben het moeten aanhoren. Marit krijgen we niet terug. Met alleen een PIJ-maatregel is en blijft haar moordenaar een groot gevaar voor de samenleving." Lees hier onze eerdere reconstructie van de strafeis: Eerdere eis OM: Volwassenen-tbs voor moord op Marit in Emmen Een onverteerbaar spoor van geweld Wat deze uitspraak voor velen extra moeilijk te verkroppen maakt, is dat Jenairo H. bepaald geen blanco strafblad had. De moord was geen eenmalige 'jeugdige ontsporing'. In de periode voorafgaand aan de fatale streek, trok H. een huiveringwekkend spoor van geweld door de regio. Zo pleegde hij onder meer een gewapende overval op een McDonald’s-filiaal in Emmen. Dat iemand met een dergelijk gewelddadig, herhalend en berekenend profiel in aanmerking komt voor de coulance van het jeugdstrafrecht, voelt als een klap in het gezicht van de slachtoffers. Systeem faalt slachtoffers Hoe kan een rechter bij zulke extreme feiten toch de fluwelen handschoen aantrekken? De sleutel ligt bij de rapportages van het Pieter Baan Centrum (PBC). Deskundigen stelden daar vast dat H. door zijn stoornissen 'verminderd toerekeningsvatbaar' is. Hoewel diezelfde experts waarschuwden dat het in zijn ontwikkeling letterlijk "vijf voor twaalf" is, zagen ze toch nog "mogelijkheden" voor een behandeling binnen een jeugdkliniek. Het hof klampt zich vast aan dit advies en weigert af te wijken van de hoofdregel. Aan het einde van de zitting liet de rechter nog optekenen 'te begrijpen dat 2 jaar cel onbevredigend voelt' en 'niets af te willen doen aan het verdriet van de nabestaanden'. Het zijn ambtelijke, holle woorden die het verlies niet verzachten. Het signaal dat vandaag is afgegeven is ijskoud: je kunt een hulpverleenster vermoorden, er met de kas vandoor gaan, en met maximaal 2 jaar cel en een jeugdbehandeling weer uitzicht hebben op vrijheid. Reageren of uw mening delen?Hoe kijkt u naar de toepassing van het jeugdstrafrecht in moordzaken zoals deze? Laat uw theorie of reactie achter onder dit dossier of mail vertrouwelijk naar tip@moordplekken.nl.
Verdachte Miranda F vrijgelaten in onderzoek naar kofferbakmoord Ralf Meinema
Laatste Nieuws Emmen Verdachte Miranda F vrijgelaten in onderzoek naar kofferbakmoord Ralf Meinema Publicatie: Redactie Moordplekken.nl | Datum: 22 april 2026 Er is een onverwachte wending in de geruchtmakende zaak rondom de kofferbakmoord op Ralf Meinema. De 50 jarige Miranda F uit Emmen mag haar proces verder in vrijheid afwachten. Zoals wij in ons eerdere uitgebreide artikel over haar arrestatie al meldden zat zij sinds begin april in voorlopige hechtenis. Zij werd destijds door de recherche opgepakt op verdenking van betrokkenheid bij dit zware levensdelict en het meewerken aan het wegmaken van het lichaam. De rechter heeft vandaag echter besloten dat er onvoldoende wettelijke gronden zijn om haar nog langer achter de tralies te houden tijdens het lopende strafrechtelijk onderzoek. Zij blijft overigens wel officieel in beeld als verdachte. De gruwelijke vondst in het Stieltjeskanaal De zaak draait om de gewelddadige dood van de 31 jarige Ralf Meinema. Zijn zwaar toegetakelde lichaam werd in maart 2017 onder lugubere omstandigheden aangetroffen in de kofferbak van een Mercedes. Deze auto hing deels in het ijskoude water van het Stieltjeskanaal. Uit het uitgebreide forensische sporenonderzoek is destijds onomstotelijk gebleken dat het slachtoffer voorafgaand aan zijn dood zwaar is mishandeld waarna hij op brute wijze om het leven is gebracht en de daders hebben geprobeerd de sporen uit te wissen door het voertuig te dumpen in het kanaal. De connectie met Hans O en het vervolgonderzoek De positie van Miranda F is extra pikant omdat zij in het onderzoek naar voren komt als de partner van Hans O. Deze man was eerder de absolute hoofdverdachte in dit complexe misdrijfdossier maar hij werd uiteindelijk door de rechtbank vrijgesproken wegens een gebrek aan overtuigend bewijs. De autoriteiten zijn er echter altijd van uitgegaan dat er meerdere personen betrokken moeten zijn geweest bij de brute moord en het verbergen van het slachtoffer. Het feit dat Miranda F nu op vrije voeten komt betekent geenszins dat het boek gesloten is want de rechercheurs werken nog onverminderd hard door aan de definitieve afronding van deze langslepende zaak. Informatie over deze zaak delen Heeft u meer details over de achtergrond van Miranda F of de eerdere betrokkenheid van Hans O bij de dood van Ralf Meinema? Omdat dit onderzoek nog volop loopt kan elke kleine tip van doorslaggevend belang zijn om de daders definitief achter de tralies te krijgen. U kunt uw waardevolle tips en informatie volledig veilig en discreet met onze redactie delen via tip@moordplekken.nl. Wij garanderen altijd een uiterst anonieme verwerking van uw gegevens.
"Ze nam ontslag uit angst": OM eist in hoger beroep 2 jaar cel en volwassen-TBS voor brute moord Marit (26)
Laatste Nieuws - Rechtbankverslag Emmen "Ze nam ontslag uit angst": OM eist in hoger beroep 2 jaar cel en volwassen-TBS voor brute moord op jeugdzorgwerker Marit (26) Locatie: Gerechtshof, Leeuwarden | Datum: 16 april 2026 Het Openbaar Ministerie is voor het gerechtshof in Leeuwarden een verbeten juridische strijd gestart om Jenairo H. (19) als een volwassene te berechten. De jongen uit Ruinerwold stond donderdag in hoger beroep terecht voor de brute roofmoord op de 26-jarige jeugdhulpverleenster Marit van Koesveld. Justitie weigert zich neer te leggen bij de eerdere, mildere straf en eist nu keihard twee jaar reguliere gevangenisstraf in combinatie met tbs met dwangverpleging. De zaak wekt enorme maatschappelijke verontwaardiging, vooral omdat nu blijkt dat het slachtoffer de gevaren al zag aankomen en nét voor de fatale steekpartij haar ontslag had ingediend uit angst voor de verdachte. Het dodelijke drama speelde zich in januari 2023 af op een opvanglocatie van jeugdzorgorganisatie Yorneo in Emmen. Omdat Jenairo op het moment van de moord pas 16 jaar oud was, veroordeelde de rechtbank in Assen hem in maart 2024 tot twee jaar jeugddetentie en behandeling in een jeugdkliniek (jeugd-tbs). Volgens het OM is die jeugdstraf echter volstrekt ontoereikend gezien de kille aard van de moord en de gevaarlijke persoonlijkheid van de dader. In uitzonderlijke gevallen biedt de wet de ruimte om 16- en 17-jarigen als volwassene te berechten, en justitie grijpt die strohalm in dit hoger beroep met beide handen aan om hem achter volwassen tralies te krijgen. Onbehandelbaar en gevaarlijk De eis van het OM wordt zwaar ondersteund door deskundigen. Psychiaters en psychologen concludeerden eerder al dat H. ernstige stoornissen heeft en zich in de jeugdgevangenis dermate problematisch gedraagt dat behandeling in een jeugdkliniek zinloos is. In de aanloop naar dit hoger beroep is H. tevens langdurig geobserveerd in het Pieter Baan Centrum (PBC). Hoewel justitie de exacte details achter gesloten deuren houdt, is de boodschap van het OM glashelder: alleen twee jaar cel via het volwassenstrafrecht, direct gevolgd door langdurige tbs met dwangverpleging, kan de maatschappij nog tegen hem beschermen. Een genegeerde noodkreet Dat Jenairo H. levensgevaarlijk was, wist slachtoffer Marit van Koesveld als geen ander. De juridische strijd in het hoger beroep krijgt een extra gitzwart randje door de feiten die in eerste aanleg op tafel kwamen. Marit, een vrouw die met hart en ziel in de jeugdzorg werkte, had vlak voor kerst 2022 haar ontslag ingediend. De reden? De instelling had Jenairo H. een 'tweede kans' gegeven, ondanks een aanhoudend spoor van vernieling en geweld in Emmen. "Je ging vertellen waarom je ontslag nam. Je deed het omdat Jenairo een tweede kans kreeg bij Yorneo," sprak Marits moeder in een hartverscheurende slachtofferverklaring. Terwijl Marit bezig was haar laatste diensten uit te draaien om zichzelf in veiligheid te brengen, werd het noodlot onafwendbaar. Kille roofmoord voor de groepskas Op de bewuste avond van 14 januari liet Jenairo H. zijn vriend Arek K. (destijds 20) stiekem binnen in het pand van Yorneo. Het duo had eerder die avond gefaald bij een gewapende overval op een tankstation en had besloten 'geld te gaan maken' in het gezinshuis. Marit werd in koelen bloede neergestoken voor een schijntje uit de groepskas. Terwijl zij zwaargewond en stervende op de grond lag, gaf medeverdachte Arek K. haar nog een brute trap tegen het hoofd. De straf van Arek K. (zes jaar gevangenis en tbs met dwangverpleging) is inmiddels onherroepelijk, aangezien er in zijn zaak geen hoger beroep is aangetekend. De moeder van Marit weigerde echter de leugens van de daders te accepteren: "Jouw hemd zal nooit meer schoon zijn. Het is doordrenkt van bloed van Marit. Bij moord kun je geen verantwoordelijkheid nemen, dat kan alleen vooraf. No mercy!" Het gerechtshof in Leeuwarden moet zich nu buigen over de zwaarwegende beslissing of het Nederlandse rechtssysteem Jenairo H. de geëiste twee jaar volwassenengevangenis en tbs oplegt, of hem toch als jeugdige blijft behandelen. Het is nog niet bekend wanneer het hof uitspraak doet.
Verdenking Miranda F. (Foto) aangepast: Wegmaken lichaam kofferbakmoord
Update - Kofferbakmoord (Foto) OM corrigeert verdenking Miranda F. in onderzoek Kofferbakmoord Status: Juridische update | Datum: 13 april 2026 Het Openbaar Ministerie (OM) Noord-Nederland heeft op verzoek van advocatenkantoor Ficq & Partners de officiële verdenking tegen Miranda F. aangepast. Zoals misdaadjournalist Mick van Wely als eerste meldde op CrimeStation.nl, is de verdenking nu specifiek bijgesteld van 'betrokkenheid bij een levensdelict' naar het 'wegmaken van een lichaam'. Op social media gaat de ongeblurde foto rond, wij kiezen voor een geanonimiseerde foto ivm privacy wetgeving. Deze juridische correctie werpt een nieuw, onthutsend licht op de rol van Miranda F. in de geruchtmakende kofferbakmoord. De nieuwe kwalificatie duidt erop dat justitie er rekening mee houdt dat F. mogelijk actief heeft geholpen bij het verbergen of dumpen van het stoffelijk overschot, in plaats van directe betrokkenheid bij de dodelijke geweldpleging zelf. De verdachte blijft vooralsnog vastzitten terwijl het onderzoek naar de exacte toedracht wordt voortgezet.
Update Kofferbakmoord: Voorarrest verdachte Miranda F. verlengd
Laatste Nieuws - Kofferbakmoord Update: Voorarrest verdachte Miranda F. verlengd na aanhouding Locatie: Stieltjeskanaal, Coevorden | Bron: Mick van Wely / Crimestation.nl Nieuwe ontwikkelingen in de beruchte 'kofferbakmoord' op de 31-jarige Ralf Meinema. De verdachte Miranda F., die afgelopen dinsdag door de politie werd aangehouden, blijft definitief langer in voorarrest. Dit meldt misdaadjournalist Mick van Wely vandaag via Crimestation.nl. Ouders in een rollercoaster Het Openbaar Ministerie heeft de ouders van Ralf inmiddels op de hoogte gebracht van de verlenging. Hoewel zij opgelucht zijn door deze belangrijke stap in het onderzoek, heerst er ook grote voorzichtigheid. De familie zit al jaren in een slopende, emotionele rollercoaster. Die bittere terughoudendheid is direct te herleiden naar de eerdere rechtszaken tegen Hans O., de toenmalige partner van Miranda F. Hij werd tot groot verdriet van de nabestaanden destijds vrijgesproken van betrokkenheid bij de brute moord. Met het verlengde voorarrest van Miranda F. lijkt justitie nu de duimschroeven verder aan te draaien. Of deze aanhouding eindelijk de definitieve doorbraak is in het grimmige Drentse moorddossier, moet de komende periode blijken. Het volledige dossier lezen? Lees alles over de lugubere vondst, het stuurloze onderzoek en de eerdere rechtszaken in het complete dossier van de kofferbakmoord op Ralf Meinema.
Doorbraak in kofferbakmoord: Vrouw (Miranda f.) van vrijgesproken Hans O. gearresteerd
Actueel Dossier - Laatste Update Doorbraak in kofferbakmoord: Vrouw van vrijgesproken Hans O. gearresteerd Locatie: Woonwagenkamp, Emmen | Datum update: 7 april 2026 Na negen tergende jaren van onzekerheid lijkt er een definitieve doorbraak te zijn in de beruchte Drentse 'kofferbakmoord'. De politie heeft vanochtend een 50-jarige vrouw (Miranda F.) uit Emmen in de boeien geslagen op verdenking van betrokkenheid bij de brute moord op de 31-jarige Ralf Meinema. Volgens goed ingevoerde bronnen is de arrestante de levenspartner van Hans O., de man die eerder hoofdverdachte was maar in 2024 in hoger beroep werd vrijgesproken. Inval in nieuw dordrecht De arrestatie van de vrouw ging gepaard met een gerichte politieactie. Er wordt momenteel een uitgebreide huiszoeking gedaan op het woonwagenkamp in Emmen. De verdachte zit in volledige beperkingen, wat inhoudt dat zij met de buitenwereld uitsluitend contact mag hebben via haar advocaat. De recherche is er inmiddels van overtuigd dat er meerdere personen betrokken zijn geweest bij de liquidatie en het dumpen van het lichaam, en sluit verdere aanhoudingen niet uit. Lees het complete archiefdossier:→ Dossier: De gruwelijke moord op Ralf Meinema (2017) en de vrijspraak van Hans O. Een zaak vol extreem geweld De moord op Meinema schokte Nederland in maart 2017. De inwoner van Klazienaveen werd destijds dood aangetroffen in de kofferbak van zijn eigen Mercedes. De wagen was deels in het Stieltjeskanaal bij Coevorden gereden en bungelde half in het water. Het slachtoffer was zwaar verminkt en met buitensporig geweld om het leven gebracht. Meinema was meermaals met een zwaar voorwerp op zijn hoofd geslagen, wat leidde tot fataal hersenletsel. Jarenlang wees alles in de richting van de Emmer woonwagenbewoner Hans O., mede door bloedsporen in de auto. Het Openbaar Ministerie eiste maar liefst 20 jaar cel, maar het gerechtshof oordeelde in januari 2024 dat er te weinig sluitend bewijs was om O. achter de tralies te houden, wat leidde tot een uiterst bittere vrijspraak voor de nabestaanden. 'De hoop mag nooit weggaan' Met de arrestatie van de partner van de ex-hoofdverdachte is de zaak nu opnieuw geëxplodeerd. Voor de familie van Ralf is dit het moment waar ze al die jaren op hebben gewacht. Moeder Ingrid Meinema reageert opgelucht op de recente ontwikkelingen. "We hopen allemaal dat dit de doorbraak is", vertelt ze aan RTV Drenthe. Ondanks de pijnlijke vrijspraak van Hans O. bleef ze vasthouden aan gerechtigheid. "Je moet hoop houden, maar dat is natuurlijk weleens moeilijk. De hoop mag nooit weggaan, want dan is alles verloren. Ik hoop dat er nu eindelijk gerechtigheid komt voor onze zoon. Het is een zaak van de lange adem."
De Sneeuwman: Hoe seriemoordenaar Michel Stokx de geheimen van tientallen kinderen meenam in zijn graf
Waargebeurd Dossier - Seriemoordenaar De Sneeuwman: Hoe Michel Stokx de geheimen van tientallen kinderen meenam in zijn graf Locatie: Nederland, België & Duitsland | Dader: Michel Stokx (1942 - 2001) Op dinsdag 25 september 2001 rinkelt de telefoon op het bureau van de Leuvense politiecommissaris Gilbert Houben. Aan de andere kant van de lijn klinkt de stem van een Nederlandse rechercheur: "Moet je nou wat weten... Stokx is dood." Het bloed trekt weg uit het gezicht van de Belgische zedenrechercheur. Hij weet direct wat dit betekent. Met de dood van de 58-jarige vrachtwagenchauffeur Michel Stokx, verdwijnt de enige sleutel tot de oplossing van tientallen onopgeloste kinderverdwijningen in Europa voorgoed in een urne. De evolutie van een roofdier Om te begrijpen hoe Michel Stokx kon uitgroeien tot een van de meest meedogenloze roofdieren van de lage landen, moeten we terug naar zijn jeugd. Geboren op 17 januari 1942 als zoon van een Vlaamse moeder en Nederlandse vader, groeit hij op in een gewelddadig en liefdeloos gezin in Lochristi. Naar eigen zeggen wordt hij op jonge leeftijd misbruikt door een pater op zijn school in Sint-Niklaas. Vanaf zijn puberteit begint hij zelf zedenfeiten te plegen. Er volgt een leven van jeugdinstellingen, psychiatrische klinieken en celstraffen. Zijn werkwijze evolueert op lugubere wijze. In de jaren zeventig en tachtig ontvoert en verkracht Stokx kinderen, maar laat hij ze nadien vrij. Justitie schat dat hij in die periode maar liefst tachtig kinderen heeft misbruikt. In 1985 wordt hij opgesloten in de zwaarbeveiligde Van Mesdagkliniek in Groningen. Hij ervaart de gedwongen psychiatrische opname als een hel. Wanneer hij in 1987 vrijkomt, zweert hij een eed: hij zal nóóit meer teruggaan. Vanaf dat moment kruist Stokx een dodelijke grens. Om te voorkomen dat zijn slachtoffers hem kunnen identificeren, besluit hij ze na het misbruik te vermoorden. "Een kind laten leven nadat je het verkracht, is een enorm risico," verklaarde hij later ijskoud tegenover rechercheurs. "Als het gevaar te groot wordt, maak ik het dood." De dodenrit van een internationaal chauffeur Als internationaal vrachtwagenchauffeur gebruikt Stokx de Europese snelwegen als zijn persoonlijke jachtgebied. Drie moorden heeft justitie uiteindelijk keihard aan hem kunnen linken, waarbij een gruwelijk, vast patroon zichtbaar werd: alle drie de slachtoffers werden met een touw gewurgd. Marco Weiser (13): Ontvoerd op 22 juni 1989 in het Duitse Wiesbaden/Mainz. Na misbruik werd de jongen gewurgd. Zijn lichaam werd verstopt onder takken in de berm van de snelweg bij Paderborn. Salim Thattil (9): In augustus 1990 met een smoes in de auto gelokt in het Duitse Neustadt. Ook hij werd gewurgd en langs de Duitse Autobahn gedumpt. Jessica Laven (11): Op 27 juli 1991 zoekt het meisje naar haar fietssleutel bij zwembad 'De Wijzend' in het Noord-Hollandse Zwaag. Stokx biedt hulp aan en ontvoert haar. Uit de latere aanklacht blijkt een ijzingwekkend detail: Jessica is na haar ontvoering nog enkele dagen in gevangenschap gehouden in de flat van Stokx aan de Maria Incampislaan in Assen. Daarna werd ze gewurgd. Haar stoffelijk overschot werd vier dagen na de ontvoering door Duitse lifters gevonden in de berm van de N7 tussen Groningen en Nieuweschans, nabij Beerta. Arrestatie en het Pieter Baan Centrum Dankzij een compositietekening en DNA-materiaal (waaronder een trui van een slachtoffer in zijn cabine) wordt Stokx eind 1991 opgepakt in zijn woonplaats Assen. De zaak komt voor de rechtbank in Alkmaar. Opvallend genoeg legde officier van justitie C. Kok de trucker in de oorspronkelijke dagvaarding voor geen van de drie kindermoorden formeel seksueel misbruik ten laste, vermoedelijk om de bewijslast voor de uiteindelijke moord- en doodslagclaims sluitend te houden. De rechter-commissaris eiste direct een diepgaand psychiatrisch onderzoek in het Pieter Baan Centrum in Utrecht. Stokx verdwijnt uiteindelijk voor 18 jaar plus TBS de cel in. Maar voor de Belgische recherche is de zaak dan nog lang niet gesloten. Zij hebben Stokx in het vizier voor de geruchtmakende verdwijning van de 10-jarige Nathalie Geijsbregts. Lees ook:→ Bekijk het complete overzicht van onopgeloste kinderverdwijningen in ons archief. De verdwijning van Nathalie Geijsbregts Op de ijskoude ochtend van 26 februari 1991 staat de 10-jarige Nathalie te wachten op de schoolbus in het Belgische Leefdaal. Ze zal nooit op school aankomen. Jarenlang loopt het onderzoek vast, mede doordat de Nederlandse politie de Belgen informeert dat Michel Stokx een waterdicht alibi heeft. Zijn tachograaf zou aantonen dat hij op het moment van de ontvoering stilstond in het Franse Colmar. Pas in 1997 kijkt de Leuvense recherche opnieuw naar het dossier. Ze ontdekken een cruciale fout: Stokx heeft met een schroevendraaier geknoeid met zijn tachograaf. In de bewuste nacht werd zijn tankpas gebruikt in Metz — maar liefst 300 kilometer dichter bij de Belgische grens. Ook het psychologische profiel paste perfect. Vlak voor de moord op Jessica Laven huurde hij 20 pornofilms. In de dagen voorafgaand aan de verdwijning van Nathalie, huurde hij er 18 bij zijn lokale videotheek in Assen. Daarnaast kocht hij na de ontvoering van Nathalie obsessief Belgische kranten om het onderzoek te volgen. Onvergeeflijke blunders en vernietigd bewijs Voor Anita Pintjens, de moeder van Nathalie, zijn de opeengestapelde politiefouten onverteerbaar. De zwaarste klap volgt wanneer ze de inventarislijst inziet van de huiszoeking bij Stokx in Assen. Rechercheurs vonden daar drie kinderslipjes waar de kinderloze vrachtwagenchauffeur geen verklaring voor had. Eén beschrijving tartte alle toeval: 'een wit kinderslipje met roze stippen'. Nathalie droeg exact zo'n exemplaar. Als het Belgische gerecht vraagt om het kledingstuk voor een DNA-vergelijking met een haarborstel van Nathalie, volgt een onthutsend antwoord uit Nederland: het bewijsmateriaal is door een administratieve dwaling overgedragen aan de douane en in een oven verbrand. De laatste forensische strohalm ging letterlijk in rook op. Een mysterieus einde in Scheveningen Uiteindelijk halen de Leuvense speurders Stokx naar België voor verhoor. Stokx weigert echter te praten en speelt psychologische spelletjes. In de Nederlandse gevangenis heeft hij inmiddels een status opgebouwd als 'frietboer' voor de afdeling; hij wil in de hiërarchie niet wegzakken door wéér een kindermoord te bekennen. Aan die patstelling komt in de nazomer van 2001 een bizar einde. Stokx overlijdt in het brandwondencentrum na een onverklaarbaar incident in de Extra Beveiligde Inrichting (EBI) in Scheveningen. Volgens de officiële lezing viel er een fles terpentijn, knapte er een TL-buis en vatte hij vlam door de vonken. Branddeskundigen uitten direct zware twijfels over dit onwaarschijnlijke scenario. Ging het om zelfmoord, moord door medegedetineerden of daadwerkelijk een tragisch ongeval? Wat de waarheid ook is: met de laatste adem van Michel Stokx stierf ook de hoop voor de nabestaanden van Nathalie Geijsbregts. De Sneeuwman nam zijn duisterste geheimen definitief mee in het graf.
Dossier Cold Case: De brute moord op scholiere Andrea Luten (15)
Waargebeurd Cold Case Dossier Dossier Cold Case: De brute moord op scholiere Andrea Luten (15) Locatie: Ruinerbos, Gijsselte | Datum: 10 mei 1993 Het is een zonnige maandagmiddag op 10 mei 1993. De 15-jarige Andrea Luten stapt rond 15:30 uur op haar fiets bij haar middelbare school in Hoogeveen. Ze heeft er een gewone schooldag op zitten en begint aan de vertrouwde fietstocht van zo'n dertien kilometer naar haar ouderlijk huis in het dorpje Ruinen. Het is een route die ze blindelings kent, dwars door het weidse en bosrijke Drentse landschap. Echter, Andrea zal nooit thuiskomen. Haar fietsrit eindigt abrupt in een gitzwart en tot op heden onopgelost misdrijf. De Ontdekking in het Ruinerbos Wanneer Andrea aan het begin van de avond nog steeds niet thuis is, slaan haar ouders groot alarm. Een massale zoektocht wordt op touw gezet door de politie, bijgestaan door talloze ongeruste buurtbewoners. De hoop op een goede afloop wordt de volgende ochtend op brute wijze de kop ingedrukt. Een voorbijganger vindt de fiets van Andrea in de berm nabij de Gijsselterweg. Niet veel later ontdekken agenten haar levenloze lichaam, diep in de dichtbegroeide bosschages van het aangrenzende Ruinerbos. De forensische recherche is direct ter plaatse en de conclusie is meedogenloos koud: de 15-jarige scholiere is het slachtoffer geworden van een zedenmisdrijf en is vervolgens met veel geweld gewurgd. De dader heeft haar lichaam in het bos achtergelaten en is spoorloos in het niets verdwenen. De Stille Getuige: Een Haar De moord op Andrea slaat in als een bom en beheerst het landelijke nieuws. Het rechercheteam draait overuren en trekt duizenden sporen na. Mannen uit de wijde omtrek met een strafblad worden verhoord, maar een doorbraak blijft uit. Toch heeft de dader één cruciale, fatale fout gemaakt: tijdens de worsteling heeft hij een haar achtergelaten op de jas van Andrea. In 1993 stond DNA-onderzoek nog in de kinderschoenen, maar de politie bewaart het bewijsstuk veilig in de vriezer van het NFI (Nederlands Forensisch Instituut). Het DNA-Verwantschapsonderzoek Jaren verstrijken en de techniek haalt de tijd in. In 2010 slaagt het NFI erin om uit de bewaarde haar een 100% sluitend DNA-profiel van de moordenaar te halen. Hij staat echter niet in de landelijke DNA-databank. Dit leidt in 2014 tot een historisch besluit: een grootschalig DNA-verwantschapsonderzoek. Honderden mannen uit de omgeving van Ruinen worden opgeroepen om vrijwillig DNA af te staan. De hoop is niet direct de dader te vinden, maar wel een familielid (zoals een broer of neef), wat de recherche direct naar de moordenaar zou leiden. Ondanks de enorme bereidheid van de Drentse bevolking om mee te werken, levert ook deze gigantische operatie geen match op. Het is een bittere pil voor de nabestaanden en het cold case team, dat de zaak weigert op te geven. "Het is een tergend kat-en-muisspel. Het volledige genetische paspoort van de dader ligt klaar in een kluis in Den Haag. Hij kan zijn leven leiden, hij kan ouder worden, maar zodra hij of een bloedverwant ook maar één misstap begaat en in de databank belandt, klapt de val dicht. De tijd tikt in het voordeel van Andrea." De Ultieme Doorbraak: Een Gouden Match Jaren verstrijken en de zaak lijkt muurvast te zitten, tot de techniek de tijd inhaalt. In 2010 valt alles ineens op zijn plek, en de doorbraak komt uit een onverwachte hoek. De dan 41-jarige Henk F. uit Hoogeveen wordt in november 2009 veroordeeld voor huiselijk geweld. Vanwege deze veroordeling is hij begin 2010 wettelijk verplicht om DNA af te staan voor de landelijke databank. Wat Henk F. op dat moment niet beseft, is dat het NFI de eenzame haar uit 1993 inmiddels met nieuwe technieken heeft kunnen omzetten naar een volledig en bruikbaar DNA-profiel. Zodra het wangslijmvlies van F. door de computer wordt gehaald, lichten de schermen bij het NFI op: een 100% match. Zeventien jaar na de brute moord op de 15-jarige scholiere, is het net gesloten. Bekentenis en Veroordeling Kort na zijn arrestatie in mei 2010 legt Henk F. een volledige bekentenis af. Hij verklaart dat hij Andrea in het bos tegenkwam, waarna hij haar van haar fiets trok, misbruikte en wurgde. Voor de nabestaanden komt er na zeventien jaar tergende onzekerheid eindelijk duidelijkheid, en het dossier Andrea Luten kan definitief gesloten worden.
De Kofferbakmoord: De onopgeloste zaak van Ralf Meinema (31)
Waargebeurd Dossier De Kofferbakmoord: Het Macabere Mysterie van Ralf Meinema (31) Locatie: Stieltjeskanaal, Coevorden | Datum: 31 maart 2017 Wat begint als een ogenschijnlijk normale donderdagavond in het Drentse Klazienaveen, mondt uit in een van de meest geruchtmakende en mysterieuze moordzaken van de afgelopen decennia. De 31-jarige Ralf Meinema wordt op gruwelijke wijze om het leven gebracht en gedumpt in de kofferbak van zijn eigen geliefde Mercedes. De moordzaak, die in de volksmond en media bekend komt te staan als 'De Kofferbakmoord', laat een spoor van verbijstering, anonieme dreigbrieven en onbeantwoorde vragen achter in Zuidoost-Drenthe. Een Gruwelijke Ontdekking Het is in de vroege en ijskoude ochtend van vrijdag 31 maart 2017 wanneer een vrachtwagenchauffeur iets vreemds ziet langs het Stieltjeskanaal, precies tussen Coevorden en Zandpol. Een zware, zwarte Mercedes 300 SE bungelt gevaarlijk met de neus in het water, de achterwielen nog net op de steile wal. Hulpdiensten rukken in eerste instantie uit voor een bizar verkeersongeval of een in het water geraakte bestuurder. Maar wanneer de politie de kofferbak van de luxewagen opent, doen zij een macabere ontdekking. In de kofferbak ligt het levenloze, zwaar toegetakelde lichaam van de eigenaar: Ralf Meinema. Het is voor de recherche direct overduidelijk dat dit geen ongeluk is. De schedel van de 31-jarige man is met zwaar geweld ingeslagen en zijn lichaam vertoont meerdere diepe snijwonden. De daders hebben geprobeerd de auto met het lichaam erin in het kanaal te laten verdwijnen, maar de wagen bleef steken in de modderige berm. De Laatste Rit Uit de reconstructie van de politie blijkt dat Ralf de avond ervoor, rond 20:00 uur, nog boodschappen heeft gedaan in het dorp en op bezoek is geweest bij zijn ouders. Niets leek erop te wijzen dat hij in gevaar was. Later die avond vertrekt hij opnieuw met zijn auto. Zodra zijn telefoon niet veel later de zendmasten rondom Emmen aanstraalt, ontbreekt ieder verder levensteken. Wat er in die nachtelijke uren is gebeurd, blijft jarenlang in nevelen gehuld. Het onderzoeksteam ontdekt dat Ralf kort voor zijn verdwijning gebeld is via een zogeheten prepaid-telefoon — een "burner phone" die specifiek was aangeschaft om onzichtbaar te blijven. Dit leidt de recherche uiteindelijk naar een verdachte: de 43-jarige Hans O. uit Emmen, met wie Ralf vermoedelijk een clandestiene drugsdeal had gepland in de wijk Rietlanden. Een Spoor van Bloed en Vragen De zaak neemt bizarre wendingen aan. Zo worden er in de maanden na de moord meerdere handgeschreven, anonieme brieven afgeleverd bij politiebureaus in de regio. Daarnaast meldt zich een anonieme, bedreigde getuige die verklaart dat Hans O. zélf de moord heeft opgebiecht. Wanneer de recherche ook nog DNA-sporen van Hans O. aantreft op de kleding en in de broekzak van het slachtoffer, lijkt het net zich definitief rond de man uit Emmen te sluiten. De familie van Ralf, kapot van verdriet en wanhopig op zoek naar antwoorden, looft uiteindelijk een gigantische beloning van maar liefst 100.000 euro uit voor de gouden tip. Heel Nederland leeft mee, en de roep om gerechtigheid is oorverdovend. Het Vonnis: Een Onopgelost Raadsel Ondanks jarenlang onderzoek, telefoontaps, de enorme beloning en gevonden DNA-sporen, draait de rechtszaak uit op een juridische nachtmerrie voor de nabestaanden. De advocaat van Hans O. betoogt met succes dat het DNA er ook via een eerdere, onschuldige ontmoeting op kan zijn gekomen en hekelt de oncontroleerbare getuigenissen van anonieme bronnen. Bovendien ontbreekt het exacte moordwapen, de moordlocatie en een onomstotelijk motief. De rechter spreekt Hans O. in 2022 wegens gebrek aan sluitend bewijs vrij. Het Openbaar Ministerie, dat oorspronkelijk 18 jaar cel eiste, gaat direct in hoger beroep en eist daar zelfs 20 jaar. Toch besluit ook het gerechtshof in Leeuwarden later om de verdachte vrij te spreken. Zonder direct bewijs van het exacte moment van de moord, komen de vermoedelijke daders (voorlopig) weg met deze gruwelijke daad. "We rusten niet tot ook de anderen gepakt zijn. Het is ondenkbaar dat de daders hier in de buurt rondlopen, wetende wat ze Ralf hebben aangedaan. Wij willen maar één ding: weten waarom onze Ralf moest sterven." UPDATE Arrestatie Miranda F. April 2026: De politie heeft na jaren een nieuwe, cruciale stap gezet in het onderzoek. De 52-jarige Miranda F. uit Coevorden is door de recherche aangehouden op verdenking van betrokkenheid bij de moord. Zij is de toenmalige partner van Hans O., die eerder werd vrijgesproken wegens gebrek aan overtuigend bewijs. Met deze aanhouding hoopt justitie het stagnerende onderzoek nieuw leven in te blazen. UPDATE Voorarrest Miranda F. verlengd April 2026: De voorlopige hechtenis van verdachte Miranda F. is officieel verlengd, zo meldt misdaadjournalist Mick van Wely via Crimestation.nl. Het OM heeft de ouders van Ralf hiervan op de hoogte gesteld. Zij bevinden zich in een emotionele rollercoaster; ze zijn enerzijds opgelucht dat de verdachte langer vastzit, maar reageren anderzijds zeer voorzichtig. De eerdere, pijnlijke vrijspraken van F.'s ex-partner hebben diepe wonden geslagen.