Vandaag precies 21 jaar geleden: De moord op Louis Sévèke (41) in Nijmegen

VANDAAG PRECIES 21 JAAR GELEDEN: DE MOORD OP LOUIS SÉVÈKE (41) IN NIJMEGEN — HOE EEN OPSPORINGSBERICHT OVER BANKOVERVALLEN LEIDDE TOT LEVENSLANG VOOR MARCEL TEUNISSEN

Vandaag, op zondag 15 november 2026, is het precies eenentwintig jaar geleden dat de 41-jarige activist en onderzoeker Louis Sévèke op straat in het centrum van Nijmegen werd doodgeschoten. Wat begon als een raadselachtige aanslag waarbij talloze scenario’s — van conflicten in de kraakbeweging tot betrokkenheid van geheime diensten — onder de loep werden genomen, kreeg pas na anderhalf jaar een verrassende wending via een opsporingsbericht over bankovervallen. Dader Marcel Teunissen werd in 2008 veroordeeld tot levenslang, trok zijn bekentenis dertien jaar later weer in, maar zag zijn herzieningsverzoek in 2022 definitief sneuvelen bij de Hoge Raad.

Wie was Louis Sévèke? Activist, kraker en luis in de pels van veiligheidsdiensten

Louis Sévèke (41) was in Nijmegen een bekende en uitgesproken verschijning. In rechterlijke documenten, waaronder de uitgebreide conclusie van de advocaat-generaal bij de Hoge Raad uit 2021, wordt hij omschreven als een centrale figuur binnen de Nijmeegse krakersscene. Als voormalig kraker fungeerde hij jarenlang als woordvoerder en adviseur voor de beweging.

Daarnaast legde Sévèke zich toe op diepgravend onderzoek naar het optreden van politie en inlichtingendiensten. Hij verdiepte zich intensief in de werkwijze van de voormalige Binnenlandse Veiligheidsdienst (BVD) en diens opvolger de AIVD, met bijzondere aandacht voor de inzet van infiltranten en informanten binnen actiegroepen en de kraakbeweging.

Zijn werkzaamheden beperkten zich echter niet tot politiek activisme. Sévèke stond burgers ook praktisch bij wanneer zij klachten hadden over politieoptreden en hielp hen met juridische procedures en het opvragen van overheidsdossiers. Door zijn scherpe blik en brede netwerk was hij zowel geliefd bij medestanders als gevreesd bij instanties die hij kritisch volgde.

Dinsdagavond 15 november 2005: De laatste wandeling vanaf De Grote Broek

Op dinsdagavond 15 november 2005 had Louis Sévèke een vergadering bijgewoond in het voormalige kraakpand De Grote Broek aan de Van Broeckhuysenstraat 46 in Nijmegen, een pand dat inmiddels was gelegaliseerd. Na afloop van die bijeenkomst verliet hij het gebouw en liep hij te voet door het centrum van de stad.

Zijn route voerde hem via de Van Welderenstraat in de richting van de Arksteestraat. Omstreeks 21.03 uur sloeg het noodlot toe: ter hoogte van de kruising met de Eilbrachtstraat werd Sévèke op straat opgewacht en door een man neergeschoten. Hij raakte dusdanig zwaargewond dat hij ter plaatse op het trottoir overleed.

Forensische reconstructie: Twee schoten uit een kaliber 12 jachtgeweer

Het forensisch en pathologisch onderzoek naar de dodelijke schietpartij bracht gedetailleerde informatie aan het licht over de meedogenloze wijze waarop Sévèke om het leven werd gebracht. Volgens de juridische reconstructie in de conclusie van de advocaat-generaal (ECLI:NL:PHR:2021:1156) werd geschoten met een jachtgeweer van kaliber 12, vermoedelijk een dubbelloops geweer. Omdat op de plaats delict geen hulzen werden aangetroffen, wees alles op een wapen waarbij de hulzen na het vuren niet automatisch worden uitgeworpen.

Opmerkelijk was dat de schutter twee verschillende soorten jachtmunitie had geladen:

• Het eerste schot: Dit betrof een zwaar Brenneke-projectiel (een massieve kogel voor een jachtgeweer), dat Louis Sévèke aan de rechterzijde van zijn rug trof.
• Het tweede schot: Dit bestond uit hagelmunitie en raakte hem aan de voorzijde van zijn borst en hals. Uit het pathologisch onderzoek werd afgeleid dat dit tweede schot waarschijnlijk werd afgevuurd toen Sévèke al op zijn rug of zij op de grond lag.

Uit sporenonderzoek bleek verder dat er geen aanwijzingen waren dat de schoten van minder dan één meter afstand waren gelost. Op de plaats delict kon geen DNA-materiaal worden veiliggesteld waarvan kon worden vastgesteld dat het van de schutter afkomstig was, en het moordwapen is nooit teruggevonden.

Zeventien maanden tasten in het duister: Team Bamboe

De moord op een publieke activist midden in Nijmegen sloeg in als een bom. Direct na 15 november 2005 werd een Team Grootschalige Opsporing (TGO) geformeerd onder de codenaam Bamboe. Gedurende zeventien maanden zocht een groot team van rechercheurs naar de schutter en diens motief.

Omdat Sévèke op veel terreinen actief was, hield de politie meerdere scenario’s open. Zo werd gekeken naar mogelijke persoonlijke conflicten of wraakacties binnen de Nijmeegse kraakbeweging, naar personen die door Sévèke eerder als informant of infiltrant waren ontmaskerd, en naar de mogelijke betrokkenheid van politie- of inlichtingendiensten. Bij het onderzoek naar die laatste scenario’s was ook de Rijksrecherche betrokken.

Ondanks talloze getuigenverhoren, het verspreiden van compositietekeningen en het uitkijken van camerabeelden uit het centrum van Nijmegen en van het centraal station, bleef een concrete verdachte ruim een jaar lang buiten beeld.

De onverwachte doorbraak via Opsporing Verzocht en Shurgard-opslagboxen

De beslissende doorbraak kwam uiteindelijk uit een totaal andere hoek. In 2006 onderzocht de politie Hollands-Midden onder de codenaam Vlinder twee gewapende bankovervallen in Leiden en Breda. Op dinsdag 23 januari 2007 werden bewakingsbeelden van deze overvallen uitgezonden in het televisieprogramma Opsporing Verzocht.

Die uitzending leidde tot een cruciale wending: de ouders van Marcel Teunissen herkenden hun zoon op de televisiebeelden en namen contact op met de politie. Daarbij wezen zij de recherche ook op opslagboxen die Teunissen huurde bij opslagbedrijf Shurgard.

Toen de politie die opslagboxen doorzocht, deden rechercheurs een verbijsterende vondst. Naast handleidingen voor het vervaardigen van explosieven, explosieve vloeistof en acht slagpijpjes met explosieve stof, troffen zij persoonlijke geschriften aan: een autobiografisch document over Teunissens eigen verleden in de Nijmeegse kraakbeweging, teksten over diepe wraakgevoelens en het “vereffenen van rekeningen”, én een boekje met een begeleidend schrijven van onder anderen Louis Sévèke. Team Vlinder sloeg direct alarm bij de collega’s van Team Bamboe in Nijmegen.

Arrestatie in Barcelona, bekentenissen en de discussie over het motief

Marcel Teunissen verbleef op dat moment in Spanje. Na uitvaardiging van een Europees arrestatiebevel werd hij op 16 maart 2007 door de Spaanse politie gearresteerd in Barcelona. Nadat hij instemde met een versnelde uitleveringsprocedure, werd hij op 27 maart 2007 overgebracht naar Nederland.

Tijdens uitvoerige, audiovisueel vastgelegde verhoren tussen 27 maart en 20 april 2007 bekende Teunissen al vanaf de eerste dag zijn betrokkenheid bij de moord op Louis Sévèke, evenals diverse bankovervallen en aanslagen. Hij gaf gedetailleerde verklaringen over de voorbereidingen, de uitvoering van de schietpartij en zijn vlucht — details die volgens de rechtbank aantoonbare daderkennis bevatten.

Over zijn motief verklaarde Teunissen dat hij jaren eerder zelf actief was geweest in de Nijmeegse kraakbeweging, maar daar een grote rancune aan had overgehouden. Hij voelde zich verraden en stelde dat hij destijds ten onrechte als politie-infiltrant was bestempeld. Daarnaast noemde hij een financieel geschil: hij zou zo’n 12.000 gulden zijn misgelopen bij een vertrekregeling voor bewoners van een kraakpand, omdat de kraakbeweging zich daartegen had verzet. Hoewel de rechtbank het opgegeven motief moeilijk invoelbaar achtte, benadrukken rechterlijke stukken dat er geen overtuigend bewijs is dat Sévèke werd vermoord vanwege zijn onderzoek naar de BVD of AIVD.

Levenslang in Arnhem en de opmerkelijke wending in 2021

Op 7 maart 2008 veroordeelde de rechtbank Arnhem (ECLI:NL:RBARN:2008:BC6028) Marcel Teunissen tot een levenslange gevangenisstraf. De rechtbank achtte niet alleen de moord met voorbedachten rade op Louis Sévèke bewezen, maar ook zeven afpersingen (waaronder bankovervallen), twee opzettelijke brandstichtingen en tweemaal het opzettelijk veroorzaken van een ontploffing. Omdat geen hoger beroep werd ingesteld, werd het vonnis op 21 maart 2008 onherroepelijk.

Dertien jaar later, op 14 april 2021, zorgde Teunissen plotseling voor een nieuwe wending door via een notariële verklaring zijn eerdere bekentenissen in te trekken. In zijn nieuwe lezing stelde hij wel bij de voorbereiding betrokken te zijn geweest, maar niet zelf de trekker te hebben overgehaald. Hij beweerde dat hij dacht mee te werken aan een ontvoering van Sévèke en dat een onbekende derde persoon het dodelijke schot zou hebben gelost. Volgens Teunissen had hij in 2007 gelogen uit angst voor represailles en omdat hij dacht voor de andere misdrijven toch al een zeer lange straf te krijgen.

Advocaat-generaal D.J.C. Aben nam het daaropvolgende herzieningsverzoek uitgebreid onder de loep, maar concludeerde op 7 december 2021 (ECLI:NL:PHR:2021:1156) dat het nieuwe ontvoeringsscenario onaannemelijk was en de oorspronkelijke bekentenissen krachtig werden ondersteund door het overige bewijsmateriaal. Op 1 februari 2022 wees de Hoge Raad het herzieningsverzoek definitief af, waardoor de levenslange gevangenisstraf onverkort van kracht bleef.

Gerelateerde artikelen

• Cold Case: De onopgeloste moord op Kevin America (36) in Nijmegen
• 12 jaar cel en tbs voor Danny C. (52) na doden van echtgenote Susanne (45) met 25 messteken in Nijmegen
• Cold Case: De gewapende overval op Harrie Schrievers en de 11 arrestaties zonder veroordeling
• Het Dossier Gerke M.: De moord op Matt Hüren en de lugubere verbranding in een oven
• Dossier Koos Hertogs: De Haagse seriemoordenaar achter de 'martelkamer' op de Zuidwal
• Acht jaar na de viervoudige moord in growshop Enschede: Hoe vader en twee zoons vier mannen koelbloedig executeerden