Plaatsnaambord Ellecom
Zeden | Ellecom

Rechtbank spreekt man (geboren in 2003) vrij van verkrachting in Ellecom: waarom het alternatieve scenario niet kon worden uitgesloten

Gepubliceerd op 16-11-2026 99 Theorieën (0)
Laatste updatesUpdates
Rechtspraak & Strafzaken • Gelderland

RECHTBANK SPREEKT MAN (GEBOREN IN 2003) VRIJ VAN VERKRACHTING IN ELLECOM: WAAROM HET ALTERNATIEVE SCENARIO NIET KON WORDEN UITGESLOTEN

Publicatie: Moordplekken Rechtbankredactie | Datum: 16 november 2026 | ECLI: ECLI:NL:RBGEL:2026:8892 | Bron: Rechtspraak.nl (Rechtbank Gelderland)

De meervoudige strafkamer van de Rechtbank Gelderland in Arnhem heeft op maandag 16 november 2026 een man (geboren in 2003) volledig vrijgesproken van opzet- en schuldverkrachting in Ellecom. De officier van justitie had een gevangenisstraf van 22 maanden (waarvan 12 maanden voorwaardelijk) geëist, maar volgens de rechtbank biedt het dossier zowel steun voor het verhaal van de aangeefster als voor het scenario van de verdachte. Omdat niet wettig en overtuigend bewezen kan worden dat de verdachte wist of had moeten vermoeden dat zij geen seks wilde, volgt vrijspraak.

-- Lees onder dit blok verder in het dossier --

Deel dit dossier met anderen

Twee totaal verschillende verhalen over dezelfde nacht in Ellecom

Dat er in de nacht van 24 op 25 augustus 2024 seksuele handelingen plaatsvonden in de slaapkamer van de aangeefster in Ellecom, staat niet ter discussie. De verdachte en de vrouw — die bevriend waren — waren die avond samen naar de film geweest, waarna de man vanwege de reisafstand bij haar bleef slapen in hetzelfde bed. Over wat er vervolgens in bed gebeurde, staan hun verklaringen lijnrecht tegenover elkaar:

  • Het verhaal van de aangeefster: Zij verklaarde (in een informatief gesprek op 12 november 2024 en haar aangifte op 2 december 2024) dat zij vrijwel direct in slaap viel en wakker werd toen hij haar borsten aanraakte. Haar lichaam schoot direct in een zogeheten ‘freeze-modus’: ze voelde zich verlamd, bleef slapjes liggen en deed alsof ze sliep. Ze reageerde niet toen hij haar hand op zijn geslachtsdeel legde, haar onderbroek uitdeed, haar oraal bevredigde en haar uiteindelijk penetreerde. Ze wilde bovendien geen seks omdat zij in afwachting was van een SOA-onderzoek — iets waarvan hij op de hoogte was.
  • Het verhaal van de verdachte: Hij verklaarde dat ze eerder op de dag al hadden besproken dat er “iets in de lucht hing” tussen hen. In bed schoof zij twee keer tegen hem aan. Toen hij haar aanraakte, kreunde zij zachtjes en drukte zich dichter tegen hem aan. Volgens de verdachte vroeg hij twee keer of het ‘oké’ was, waarop zij instemmend “mmm mm” antwoordde en haar benen optrok toen hij haar onderbroek uitdeed. Hij was er naar eigen zeggen volledig van overtuigd dat er wederzijdse instemming was en schrok toen zij de volgende middag tijdens een wandeling zei dat zij dit niet had gewild. Wel bekende hij dat hij geen condoom gebruikte en daar uit schaamte de volgende ochtend over had gelogen.

De juridische kernvraag: wist hij dat haar wil ontbrak?

De zaak valt onder de aangescherpte zedenwetgeving, waarbij verkrachting strafbaar is als iemand seksueel binnendringt terwijl hij weet (opzet) of ernstige reden heeft om te vermoeden (schuld) dat bij de ander de wil daartoe ontbreekt. Omdat in bed alleen de verdachte en de aangeefster aanwezig waren, gelden in het strafrecht twee strenge regels:

Ten eerste bepaalt de wet (artikel 342 lid 2 Sv) dat één getuige geen getuige is: de verklaring van een aangeefster moet voldoende steun vinden in ander, onafhankelijk bewijsmateriaal (steunbewijs). Ten tweede moet de rechter het alternatieve scenario van een verdachte met voldoende zekerheid kunnen uitsluiten. Als een verdachte een geloofwaardige lezing geeft die niet door het dossier wordt weerlegd, mag hij niet worden veroordeeld.

Waarom de vier getuigenverklaringen geen doorslaggevend bewijs leverden

Het Openbaar Ministerie wees op verklaringen van vier getuigen uit de omgeving van de vrouw, maar de rechtbank legt nauwkeurig uit waarom die verklaringen de verdachte niet onomstotelijk belasten:

  • De eerste getuige (een vriend, gesproken op 28 augustus 2024): Hij sprak haar slechts drie dagen na het incident en zijn verklaring weegt daarom het zwaarst. Enerzijds vertelde zij hem dat ze dagenlang op de grond had geslapen en staarde zij veel voor zich uit. Anderzijds verklaarde deze getuige dat de verdachte de volgende ochtend oprecht verward reageerde toen zij vroeg of ze seks hadden gehad — wat juist past bij het scenario dat hij dacht dat zij instemde. Ook viel het de getuige op dat zij vooral boos was over zijn leugen over het condoomgebruik, dat zij nog niet zelf sprak over verkrachting (de getuige zocht zelf de definitie op en bracht het woord ter sprake) en dat zij geen paniekaanvallen had, terwijl zij die na een eerdere aanranding wel had.
  • De drie overige getuigen (twee vriendinnen en haar viooldocente): Zij spraken de aangeefster pas twee tot vier weken later. Hoewel zij zagen dat de vrouw stiller, vergeetachtig, nerveus en geblokkeerd in haar muziek en studie was geworden, kan de rechtbank niet vaststellen of die gedragsverandering kwam door onvrijwillige seks, of door de schok en stress dat zij tijdens een SOA-testtraject onveilige seks had gehad. Daarmee leveren deze verklaringen juridisch geen bruikbaar steunbewijs op.

Waarom excuses op WhatsApp en opname geen bekentenis zijn

In het dossier zaten ook WhatsApp-berichten waarin de verdachte schreef veel spijt te hebben (“wat ik heb gedaan kan gewoon niet”) en een geluidsopname van 12 oktober 2024 van een gesprek tussen de aangeefster, een vriendin, de verdachte en zijn ouders. Ook daarin bood hij zijn excuses aan, maar bleef hij herhalen dat hij tijdens de nacht oprecht het gevoel had dat zij meedeed en reageerde.

Volgens de rechtbank zijn die excuses niet doorslaggevend voor een veroordeling: iemand die achteraf hoort dat een bedpartner de seks helemaal niet heeft gewild, kan daar immers ook diepe spijt en schrik over voelen zonder dat hij op het moment zelf wist of kon vermoeden dat zij in een freeze-reactie verkeerde.

De kern van het vonnis: twijfel leidt in het strafrecht tot vrijspraak

Een vrijspraak betekent niet automatisch dat de rechtbank de ervaring van de aangeefster ongeloofwaardig vindt. Het betekent dat op basis van het dossier niet kan worden uitgesloten dat de aangeefster onbewust fysieke of verbale signalen afgaf waaruit de verdachte redelijkerwijs mocht afleiden dat zij instemde. Omdat beide scenario’s steun vinden in het dossier, ontbreekt het wettig en overtuigend bewijs. Door de vrijspraak is de aangeefster ook niet-ontvankelijk verklaard in haar schadevergoedingsclaim van € 32.797,77.

Kernfeiten Vonnis Rechtbank Gelderland (ECLI:NL:RBGEL:2026:8892)

  • Instantie & Datum uitspraak: Rechtbank Gelderland (zittingsplaats Arnhem), meervoudige kamer • 16 november 2026 (parketnummer 05/073741-26)
  • Verdachte & Verdediging: Man, geboren in 2003 • Raadsman: mr. G.W.L.A.M. Koppen (advocaat in Eindhoven)
  • Locatie & Datum incident: Ellecom • Nacht van 24 op 25 augustus 2024
  • Eis Openbaar Ministerie: 22 maanden gevangenisstraf, waarvan 12 maanden voorwaardelijk met een proeftijd van 3 jaar
  • Uitspraak & Schadeclaim: Algehele vrijspraak van opzet- en schuldverkrachting; benadeelde partij niet-ontvankelijk in haar vordering van € 32.797,77 (€ 26.297,77 materiële en € 6.500,- immateriële schade)
  • Bron: Rechtspraak.nl (ECLI:NL:RBGEL:2026:8892)

Theorieën & Reacties (0)

Er zijn nog geen theorieën gedeeld over dit dossier. Wees de eerste.

Blijf op de hoogte van nieuwe moordzaken:

Het laatste nieuws en de belangrijkste ontwikkelingen rond Rechtbank spreekt man (geboren in 2003) vrij van verkrachting in Ellecom: waarom het alternatieve scenario niet kon worden uitgesloten . Op deze pagina worden beschikbare feiten, achtergrondinformatie en nieuwe ontwikkelingen overzichtelijk bijgehouden.

Kan jij wat missen?Help ons met een kleine bijdrage
Buy me a coffee