OM eist 30 jaar en tbs tegen Richard en 20 jaar en tbs tegen Elize in huiveringwekkende misbruikzaak Woudenberg
In de rechtbank in Utrecht heeft het Openbaar Ministerie vandaag de strafeisen uitgesproken in de megazak tegen de oppasverdachten uit Woudenberg. Justitie eist de maximumstraf van 30 jaar gevangenisstraf en tbs met dwangverpleging tegen de man, en 20 jaar cel en tbs tegen de vrouw. Volgens het OM maakten de verdachten zich bijna vijf jaar lang schuldig aan huiveringwekkend, sadistisch misbruik en het grootschalig drogeren van jonge kinderen met GHB.
Jarenlang misbruik onder het mom van oppassen
De zaak draait om zes jonge slachtoffertjes uit twee bevriende gezinnen (de kinderen van de broer van de vrouwelijke verdachte en van haar beste vriendin), variërend in leeftijd van pasgeboren baby's tot jonge kinderen. Het jongste slachtoffer was ten tijde van de start van het misbruik nog maar drie weken oud. Onder het mom van oppasdiensten en logeerpartijen wist het stel het volledige vertrouwen van de families te winnen, waardoor de gruwelijkheden bijna vijf jaar lang onopgemerkt konden doorgaan.
Tijdens de oppasperiodes voerden de verdachten verregaande seksuele handelingen uit. De kinderen werden talloze keren gedrogeerd met GHB om hen te gewillig te maken en te voorkomen dat zij erover zouden praten. Ook moesten de slachtoffers verplicht naar porno kijken en toezien op de seksuele handelingen tussen de verdachten onderling.
⚠️ "Kinderen waren niet meer dan een gebruiksvoorwerp"
Het misbruik kwam aan het licht nadat twee van de slachtoffertjes thuis vertelden over wat er tijdens het oppassen gebeurde. Een huiszoeking en digitaal onderzoek legden een verwoestende hoeveelheid bewijs bloeddorstig bloot: naast foto's en video's van verborgen camera's in de woning trof de politie ruim 8.000 pagina's aan chatberichten aan.
In deze chats bespraken en evalueerden de verdachten het misbruik in mensonterende en kille bewoordingen. De officieren van justitie benadrukten op zitting hoe kil en berekenend het duo handelde: "De slachtoffers zijn niet meer dan gebruiksvoorwerpen, die op mensonterende wijze beschreven worden." De man pleegde het feitelijke misbruik grotendeels, maar de vrouw was onmisbaar bij het creëren van de gelegenheden, het toedienen van de GHB en het vasthouden van de slachtoffers.
Impact vergelijkbaar met een levensdelict
Het OM rekent de verdachten de ongekende ernst van de feiten zwaar aan. Hoewel er juridisch geen sprake is van een levensdelict, is de impact volgens de officieren van justitie absoluut vergelijkbaar: "De harten van de slachtoffers en hun ouders kloppen door, maar eigenlijk zijn hun levens afgebroken. Van een onbevangen toekomst is door het handelen van deze twee verdachten geen sprake meer."
Vanwege de proceshouding, de uiterst sadistische aard van de feiten en de gevaarzetting voor de maatschappij eist het OM de maximale straf van 30 jaar cel en tbs met dwangverpleging voor de man. Voor de vrouw komt de eis uit op 20 jaar cel en tbs met dwangverpleging, mede ingegeven door haar verminderde toerekeningsvatbaarheid als gevolg van persoonlijkheidsstoornissen. De rechtbank doet op 3 november 2026 uitspraak in deze zaak.
