Anouar A. (34) vrijgesproken van groepsverkrachting Bergen op Zoom: rechtbank vindt verhaal vrouw te wankel
Een 34-jarige man uit Bergen op Zoom is door de rechtbank in Breda volledig vrijgesproken van betrokkenheid bij een vermeende, gewelddadige groepsverkrachting in 2020. Hoewel uit DNA-bewijs onomstotelijk vaststaat dat er seksueel contact was tussen het slachtoffer, verdachte Anouar A. en ten minste één andere man, stelt de rechtbank dat dwang en grof geweld niet wettig bewezen kunnen worden. De wisselende en tegenstrijdige verklaringen van de vrouw vormden de basis voor de vrijspraak in deze slepende zedenzaak.
Juridische strijd duurde zes jaar
Deze strafzaak (ECLI:NL:RBZWB:2026:10517) kent een bijzonder verloop. Het Openbaar Ministerie (OM) separeerde de zaak in 2023 wegens gebrek aan bewijs, maar het gerechtshof dwong vervolging alsnog af na een succesvolle Artikel 12-procedure van het slachtoffer. Tegen de verdachte was in oktober 2026 alsnog vier jaar en vijf maanden cel geëist.
Date liep uit op ontmoeting met drie mannen
De zaak draait om een avond op 8 oktober 2020. Na contact via sociale media spraken de vrouw en Anouar A. af bij een tankstation in Bergen op Zoom, waarna zij meeging naar een woning. Vanaf dat moment lopen de lezingen radicaal uiteen.
De vrouw stelde dat er in de woning nog twee andere, oudere mannen aanwezig waren, waarna zij door de drie mannen het slachtoffer werd van een gewelddadige groepsverkrachting. Zij verklaarde oraal, vaginaal en anaal te zijn misbruikt op verschillende plekken in het huis. Volgens haar verklaring werd zij hierbij in haar gezicht en op haar billen geslagen, werd ze gebeten, in haar borsten geknepen en werd haar keel dichtgeknepen. Kort nadat ze de woning met een smoes kon ontvluchten, belde ze huilend 112.
Anouar A. hield tijdens het langlopende onderzoek echter vol dat de vrouw zélf het initiatief nam voor seksuele handelingen, die zij ook met zijn broers zou hebben verricht. Volgens A. was het contact vrijwillig en sloeg de sfeer pas achteraf om toen de vrouw plotseling om geld vroeg voor haar diensten, en hij weigerde te betalen.
DNA toont seks, geen dwang
In de zedenzaak vormden de bevindingen van de forensisch artsen een cruciaal struikelblok voor het Openbaar Ministerie. In de nacht van het incident vond Forensisch Medisch Onderzoek (FMO) plaats, waarbij slechts zeer beperkt lichamelijk letsel werd vastgesteld.
De rechtbank oordeelde donderdag dat dit lichte letsel niet strookt met het gruwelijke, excessieve geweld dat de vrouw later beschreef, waaronder het slaan, bijten en verwurgen. Bovendien merkt de rechtbank op dat de DNA-profielen van Anouar A. en zijn broer weliswaar bewijzen dat er meervoudig seksueel contact is geweest, maar dat dit geen forensisch bewijs vormt voor de benodigde wettelijke vereisten van dwang en verzet.
'Tegenstrijdige verklaringen' leiden tot vrijspraak
In het Nederlandse strafrecht (artikel 342 lid 2 Sv) kan een veroordeling nooit uitsluitend berusten op de verklaring van één getuige (het slachtoffer). Er moet onafhankelijk steunbewijs zijn. De rechtbank oordeelde dat de verklaringen van de vrouw hier onvoldoende houvast boden: ze verklaarde gedurende het politieonderzoek wisselend over de exacte locaties van het misbruik in de woning, over de specifieke gewelddadigheden en over de rolverdeling tussen de aanwezige mannen.
Omdat de rechtbank niet buiten redelijke twijfel kon vaststellen dát er sprake was van dwang – en hoe de avond precies verliep – is Anouar A. volledig vrijgesproken. Omdat zijn broer – die als medeverdachte werd gezien – vorig jaar overleed, en de derde man onbekend is gebleven, lijkt het juridische doek in deze zaak, na zes jaar, definitief te zijn gevallen. De eis voor € 16.000,- schadevergoeding van de vrouw werd door de vrijspraak door de strafrechter afgewezen.
Gerelateerde artikelen
