15 jaar cel en tbs met dwangverpleging voor moord op Luna Noppen (35) in Katwijk
De rechtbank Den Haag heeft maandag 7 september 2026 uitspraak gedaan in de langlopende strafzaak rond de gewelddadige dood van de 35-jarige Luna Noppen in Katwijk. De verdachte, de inmiddels 43-jarige Theo G., is veroordeeld tot een gevangenisstraf van 15 jaar en tbs met dwangverpleging. Volgens de rechtbank heeft hij zijn ex-partner op 7 april 2023 met voorbedachten rade om het leven gebracht met maar liefst twintig steekletsels en twaalf snijletsels.
De fatale aprilnacht en voorbereiding
De relatie tussen Luna Noppen en Theo G. was in februari 2023 definitief beëindigd. Waar Luna na de breuk haar leven oppakte en leek op te bloeien, raakte G. mentaal zwaar ontregeld. Uit uitgebreid forensisch en digitaal onderzoek bleek dat de moord minutieus was voorbereid. Zo zocht G. in de dagen voor het incident online naar de termen 'halsslagader' en 'athame' (een ritueel mes). Ook kocht hij bewust een slijpsteen bij de lokale Hubo om het moordwapen vlijmscherp te maken.
Op 7 april 2023 bezocht G. de woning van Luna aan de Piet Heinlaan in Katwijk. Binnen in het appartement bracht hij haar met een geslepen dolk twintig steekletsels en twaalf snijletsels toe. Direct na de brute aanval belde G. zelf het noodnummer 112 met de mededeling dat hij zijn ex had vermoord. Vervolgens liep hij naar een nabijgelegen flat aan de J.Th. de Visserstraat, waar hij op de twaalfde verdieping dreigde naar beneden te springen. Daar werd hij na lang onderhandelen door de politie overmeesterd en aangehouden.
⚖️ Noodweerverzoek verworpen en bewezen moord
De verdediging probeerde tijdens de inhoudelijke behandeling te betogen dat er sprake zou zijn geweest van noodweer of noodweerexces. G. beweerde dat Luna hem tijdens een ruzie met een mes zou hebben aangevallen en dat hij zich slechts verdedigde.
De rechtbank schoof dit scenario resoluut terzijde. Uit het dossier bleek dat G. wisselende en ongeloofwaardige verklaringen aflegde en dat zijn verhaal volstrekt onvoldoende steun vond in de feiten. Integendeel: de opgestelde afscheidsbrief, de gerichte computerzoekopdrachten en de aanschaf van de slijpsteen bewezen onomstotelijk dat er sprake was van moord met voorbedachten rade.
Persoonlijkheidsproblematiek en langdurige procedure
De zaak nam ruim drie jaar in beslag, wat grotendeels werd veroorzaakt doordat de verdachte weigerde mee te werken aan de observaties in het Pieter Baan Centrum (PBC) en via juridische procedures probeerde te voorkomen dat zijn medische dossier werd ingezien. Nadat de Hoge Raad hier een uitspraak over deed, kon een tweede PBC-observatie alsnog plaatsvinden.
Gedragsdeskundigen diagnosticeerden bij G. een andere gespecificeerde persoonlijkheidsstoornis met narcistische, borderline, theatrale en antisociale trekken. De rechtbank oordeelde dat deze stoornis direct heeft doorgewerkt in het delict: zijn onvermogen om de relatiebreuk te accepteren en de daaruit voortkomende krenking dreven hem tot het uiterste geweld. Naast de moord werd G. tevens schuldig bevonden aan het bezit van een enorme hoeveelheid kinderporno (6.255 bestanden).
Strafoplegging en schadevergoedingen voor nabestaanden
Het Openbaar Ministerie had aanvankelijk een celstraf van 21 jaar geëist. De rechtbank woog echter mee dat de redelijke termijn van berechting met ruim twee jaar was overschreden en dat daarnaast de ingrijpende maatregel van tbs met dwangverpleging wordt opgelegd. Om deze redenen is de gevangenisstraf gematigd tot 15 jaar. Ook is er een GVM (gedragsbeïnvloedende en vrijheidsbeperkende maatregel) opgelegd.
Daarnaast wees de rechtbank de schadevergoedingen aan de nabestaanden toe:
- Vader: € 17.500,- aan affectieschade
- Moeder: € 17.500,- aan affectieschade en € 947,44 aan materiële schade
- Zus: € 20.000,- aan shockschade (vanwege de directe confrontatie bij de identificatie en het ontwikkelen van zwaar psychisch letsel)
