Dossier Berkelse Vergismoord: Twaalf jaar na de fatale schoten op Rob Zweekhorst, volgt er eindelijk een doorbraak?
Vandaag en morgen (18 en 19 mei 2026) wordt de Rotterdamse rechtbank het toneel van een van de meest slepende en tragische moordzaken van Nederland: de Berkelse vergismoord. Twaalf jaar nadat de volstrekt onschuldige gezinsman Rob Zweekhorst (44) werd doodgeschoten tijdens het uitlaten van zijn honden, moet blijken of justitie daadwerkelijk wettig en overtuigend bewijs heeft tegen Schiedammer René F. De hoofdvraag die boven de zitting hangt: was hij de meedogenloze opdrachtgever van een uit de hand gelopen cocaïne-conflict?
Steun ons vrijwilligerswerk ☕
Wij geloven dat onafhankelijke misdaadverslaggeving voor iedereen vrij toegankelijk moet zijn. Daarom vind je op Moordplekken.nl géén betaalmuren of gesloten premium-artikelen. Ons platform wordt met passie gedraaid door een klein team van vrijwilligers. Waardeer je ons speurwerk en de uitgebreide dossiers? Met een kleine, eenmalige donatie via Buy Me a Coffee help je ons de maandelijkse serverkosten te dekken. Elke bijdrage, hoe klein ook, is enorm welkom en houdt de site in de lucht!
De fatale nieuwjaarsdag van 2014
Het is woensdagavond 1 januari 2014, rond 19:15 uur. Rob Zweekhorst, directeur in de geestelijke gezondheidszorg, komt met zijn vrouw Natasja en twee jonge kinderen thuis na een familiebezoek. Zoals gebruikelijk pakt hij de riemen en stapt hij naar buiten in Berkel en Rodenrijs voor zijn vaste uitlaatrondje. Even na zeven uur klinken er plotseling harde en felle knallen in de Dokkumerstraat. Wanneer buurtbewoners naar buiten rennen, is de schutter spoorloos. Niet veel later keren de honden alleen terug naar huis. Als Natasja bezorgd de route van haar man afloopt, treft zij hem niet ver van hun woning levenloos op het wegdek aan.
Al snel na de vorming van een Team Grootschalige Opsporing (TGO) wordt één ding pijnlijk duidelijk: Rob Zweekhorst is het slachtoffer geworden van een gruwelijke persoonsverwisseling. Hij had geen vijanden, geen schulden en niets te maken met de onderwereld. De kogels waren bedoeld voor Dennis van den B., een man met banden in de Schiedamse cocaïnemaffia, die enkele straten verderop woonde, eveneens kalend was en vaak in dezelfde wijk zijn hond uitliet.
De 300 kilo cocaïne en een verbroken vriendschap
Waarom moest Dennis van den B. dood? Het Openbaar Ministerie (OM) wijst naar december 2013, toen de douane in de Rotterdamse haven een partij van ongeveer 300 kilo cocaïne onderschepte. Deze mislukte smokkel zorgde voor enorme spanningen, wederzijds wantrouwen en een hoogoplopend conflict in het criminele circuit. Centraal in dit conflict stonden Dennis van den B. en zijn voormalige, goede vriend René F.
Volgens de aanklacht van het OM (onderzoeksnaam: 'Diepvries') zou René F. zijn voormalige kameraad hebben aangewezen als schuldige of rivaal. Justitie stelt dat F. tussen januari 2013 en 1 januari 2014 meerdere personen heeft benaderd om Van den B. tegen betaling uit de weg te ruimen. Bovendien zou F. de huurmoordenaar precies hebben verteld waar zijn doelwit vaak liep.
Getuigen, kluisverklaringen en wantrouwen
Hoewel de daadwerkelijke schutter de afgelopen twaalf jaar nooit gepakt is, focust het OM zich volledig op de rol van René F. als opdrachtgever. Het bewijs zou deels steunen op uitspraken in het criminele milieu; F. zou zelf meermaals hebben opgeschept over zijn rol achter de moordopdracht. Enkele zware namen hebben belastend verklaard, waaronder de voor corruptie veroordeelde douanier Gerrit G., een anonieme getuige, en een zekere Mustafa B.
De rol van Mustafa B. is ronduit mysterieus. Deze getuige werd in november vorig jaar onder zware beveiliging gehoord, achter gesloten deuren wegens veiligheidsrisico's. De rechtbankvoorzitter liet na afloop enkel los dat Mustafa B. uit de mond van René F. zélf zou hebben gehoord dat hij de opdrachtgever was. Wat het nog complexer maakt: er ligt ook nog een gesloten 'kluisverklaring' van Mustafa B. bij de onderzoeksrechter, die om veiligheidsredenen hermetisch gesloten blijft voor de verdediging.
De frustratie van de verdediging én de weduwe
Advocaat Ed Manders, die René F. bijstaat, haalt hard uit naar het OM. Volgens hem is er na twaalf jaar nog steeds geen snipper wettig en overtuigend bewijs. "Mijn cliënt wordt wanhopig van alle verhalen en leugens waartegen hij zich moet verdedigen," aldus Manders, die stelt dat getuigen in het criminele circuit enkel uit eigenbelang of wrok spreken.
René F., die in de wandelgangen van de rechtbank liet weten 'te stuiteren' omdat hij zich niet mag verweren tegen de geheime kluisverklaringen, wees eerder frustreert naar Zweekhorst's weduwe: "Het is allemaal niet zo erg als voor haar natuurlijk, maar het komt wel in de buurt."
Natasja, de weduwe van Rob Zweekhorst, kreeg in 2017 zelfs nog een brief van een ex-vriendin van het échte doelwit waarin stond: 'We weten hoe het zit. We weten zelfs wie de opdrachtgever is en wie de schutter is.' Namen werden echter nooit genoemd. Ook zij uitte onlangs haar woede over de trage gang van zaken: "Ik ben echt wel boos. Dat deze zaak zo verloopt, is schandalig. Je bent machteloos en wij kunnen nog steeds niet rouwen."
