Het complete rechtbankdossier: 10 jaar cel voor Epko F. (81) na beestachtige femicide op echtgenote Ida (72)
De rechtbank in Assen heeft de 81-jarige Epko F. veroordeeld tot tien jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf. De bejaarde man bracht in de nacht van 24 op 25 augustus 2025 zijn 72-jarige echtgenote Ida na een huwelijk van bijna vijftig jaar op gruwelijke wijze om het leven. Wat volgde was een doofpotpoging met bebloede lakens, spanbanden, een hondenbuggy en een kille dumpactie in het Noord-Willemskanaal. In dit long-read dossier duiken we in alle forensische, psychologische en juridische details van deze tragische femicide.
Steun ons vrijwilligerswerk ☕
Wij geloven dat onafhankelijke misdaadverslaggeving voor iedereen vrij toegankelijk moet zijn. Daarom vind je op Moordplekken.nl géén betaalmuren of gesloten premium-artikelen. Ons platform wordt met passie gedraaid door een klein team van vrijwilligers. Waardeer je ons speurwerk and de uitgebreide dossiers? Met een kleine, eenmalige donatie via Buy Me a Coffee help je ons de maandelijkse serverkosten te dekken. Elke bijdrage, hoe klein ook, is enorm welkom en houdt de site in de lucht!
Het motief: Dwingende controle en geweigerde seks
Het huwelijk tussen Epko en Ida stond al lange tijd onder extreme hoogspanning. Ida wilde bij hem weg en had zich reeds ingeschreven bij een woningbouwvereniging. Om haar vertrek onmogelijk te maken, had Epko haar pinpas, huissleutel en identiteitskaart afgepakt. Op de avond van haar dood had ze op haar laptop nog tevergeefs gezocht naar een nieuwe woning.
De fatale geweldsexplosie ontstond toen Epko, naar eigen zeggen, seks eiste. Tijdens het proces verklaarde hij: "Ik ben naar de slaapkamer gegaan om het opnieuw te vragen en was het weer nee, nee, nee." Daarop knapte er iets bij hem. De officier van justitie bestempelde dit als een schoolvoorbeeld van femicide: ze werd gedood omdat ze niet deed wat hij wilde, en ze is één van de vele vrouwen die door de bezitsdrang van haar partner om het leven is gebracht.
Stomp botsend geweld: Ida had een gebroken linkerjukbeen en zeer zwaar letsel aan haar hersenen en hersenvliezen door hevig en herhaaldelijk geweld op het gezicht. Op haar armen werden afweerletsels gevonden; ze heeft letterlijk gevochten voor haar leven. Ook Epko had krasvormig letsel op zijn polsen en bloeduitstortingen op zijn armen.
Verwurging: Het tongbeen van Ida was aan béíde kanten gebroken. Er zaten bloeduitstortingen aan de kaakranden, de kin en de hals. Op haar hoofd werden zogeheten 'stipvormige bloeduitstortingen' (petechiën) gevonden, wat sterk wijst op een belemmering van de bloedtoevoer in de halsvaten door verwurging.
Verstikking: Haar longen en longblaasjes waren sterk opgezet. Dit past naadloos bij verstikking door een plastic zak of verdrinking.
Tijdens de zitting opperde het OM dat de man mogelijk een zwaar metalen beeld van een eend als wapen had gebruikt, maar de rechtbank oordeelde dat het exacte wapen niet met 100% zekerheid kon worden vastgesteld.
Een lugubere doofpotpoging met een hondenbuggy
Nadat Ida het bewustzijn was verloren, ging Epko uiterst berekend te werk. Hij snoerde haar boven- en onderbenen strak aan elkaar vast met spanbanden. Vervolgens trok hij een vuilniszak over haar hoofd en tapete deze strak om haar nek dicht. Hij hees het lichaam in beddengoed, legde het in een hondenbuggy en reed ermee naar zijn auto in de parkeerkelder.
In het holst van de nacht reed hij naar de Kanaaldijk in Tynaarlo, waar hij haar lichaam in het Noord-Willemskanaal dumpte. Wat deze daad extra wrang maakt, is dat Ida een panische, levenslange angst voor water had. Terug in de woning waste F. onverstoord het bloedige beddengoed. Hij vertelde zijn kinderen de volgende ochtend doodleuk dat hun moeder was weggelopen. De politie trof kort na de aangifte van vermissing echter twee vuilniszakken met grote, bebloede lakens aan in de kofferbak van F.'s auto.
Pieter Baan Centrum: Een beschadigd brein
Tijdens de strafzaak voerde advocaat Wormhoudt aan dat Epko F. 'verontschuldigbaar dwaalde'. Hij zou de vuilniszak enkel om Ida's hoofd hebben getapet om het bloeden te stoppen, in de veronderstelling dat ze al dood was door de vuistslagen. De rechtbank veegde dit verweer hard van tafel: een redelijk mens controleert of iemand dood is voordat er een plastic zak wordt dichtgetapet. Dit bewijst tenminste 'voorwaardelijke opzet' op de dood (doodslag). Van moord (voorbedachte raad) werd hij wel vrijgesproken, omdat de agressie deels in een opwelling leek te zijn ontstaan.
Deskundigen M.E. Boon (psychiater) en M.L. Sikkens (GZ-psycholoog) van het Pieter Baan Centrum (PBC) stelden een ernstige 'vasculaire neurocognitieve stoornis' vast. F. kreeg zo'n tien jaar geleden een groot herseninfarct en meerdere kleine hersenbloedingen. Hierdoor is zijn brein ernstig beschadigd, overzag hij de gevolgen van zijn acties niet meer, en was hij oplossingsgericht denken kwijtgeraakt. Hoewel er géén psychose of seksuele stoornis werd vastgesteld, adviseerden de deskundigen wel om hem als verminderd toerekeningsvatbaar te beschouwen.
Het vonnis en een hoge schadevergoeding
De rechtbank oordeelde dat er voor femicide maar één passende straf is: een zware gevangenisstraf. Epko F. kreeg 10 jaar cel (met aftrek van voorarrest). Daarnaast moet hij diep in de buidel tasten voor het onherstelbare leed dat hij de drie kinderen (in het vonnis benadeelde partijen 1, 2 en 3) heeft aangedaan.
De rechtbank legde de maximale affectieschade op: elk kind ontvangt €17.500,-. Daarbovenop moet F. aan het eerste kind de materiële schade vergoeden (de uitvaartkosten van €3.425,37 en de gedenksteen van €1.989,-). In totaal moet F. een bedrag van bijna €60.000,- overmaken. Betaalt hij niet? Dan wordt per kind de gijzelingsmaatregel toegepast, oplopend tot maximaal 134 dagen de cel in (zonder dat de betalingsplicht overigens vervalt).
