Een van de grootste justitiële dwalingen
In het weekend van 9 januari 1994 werd de 23-jarige stewardess Christel Ambrosius dood en misbruikt aangetroffen in het huis van haar grootmoeder in de bossen bij Putten. De politie, onder zware druk om resultaat te leveren, richtte de vizieren al snel op twee lokale mannen: Wilco Viets en Herman du Bois. Ondanks dat hun DNA niet overeenkwam met de spermasporen op het slachtoffer, werden ze veroordeeld tot 10 jaar cel door een tunnelvisie bij justitie.
Steun ons vrijwilligerswerk ☕
Wij geloven dat onafhankelijke misdaadverslaggeving voor iedereen vrij toegankelijk moet zijn. Daarom vind je op Moordplekken.nl géén betaalmuren of gesloten premium-artikelen. Ons platform wordt met passie gedraaid door een klein team van vrijwilligers. Waardeer je ons speurwerk en de uitgebreide dossiers? Met een kleine, eenmalige donatie via Buy Me a Coffee help je ons de maandelijkse serverkosten te dekken. Elke bijdrage, hoe klein ook, is enorm welkom en houdt de site in de lucht!
Beide mannen zeten hun volledige celstraf uit. Pas vele jaren na hun vrijlating werd in 2008 de zaak heropend dankzij vasthoudende rechercheurs (het cold case team) en misdaadverslaggevers. Via een nieuwe DNA-techniek in een andere zaak liep de echte dader, Ronald P., tegen de lamp. De Puttense moordzaak leidde tot drastische hervormingen binnen de Nederlandse recherche, waaronder de oprichting van de CEAS (Commissie Evaluatie Afgesloten Strafzaken).
