Megadossier: De koelbloedige Uzi-moord op studente Nadia van de Ven en de bittere nasleep
Een ogenschijnlijk onschuldige ruzie over een wasmachine mondde op 1 oktober 2002 uit in een van de meest schokkende moorden uit de Utrechtse misdaadgeschiedenis. De 25-jarige studente Nadia van de Ven werd in haar eigen studentenhuis aan de Weerdsingel Westzijde meedogenloos geëxecuteerd met een machinepistool. De dader: huisbaaszoon Pascal F. Ruim twintig jaar na dato trekt justitie definitief haar handen af van de moordenaar, tot groot verdriet van de nabestaanden. Dit is het complete feitenrelaas van een zaak die Nederland decennialang bezighield.
Steun ons vrijwilligerswerk ☕
Wij geloven dat onafhankelijke misdaadverslaggeving voor iedereen vrij toegankelijk moet zijn. Daarom vind je op Moordplekken.nl géén betaalmuren of gesloten premium-artikelen. Ons platform wordt met passie gedraaid door een klein team van vrijwilligers. Waardeer je ons speurwerk and de uitgebreide dossiers? Met een kleine, eenmalige donatie via Buy Me a Coffee help je ons de maandelijkse serverkosten te dekken. Elke bijdrage, hoe klein ook, is enorm welkom en houdt de site in de lucht!
De fatale ochtend: Een ruzie met dodelijke afloop
Aan de moord ging een periode van wrijving vooraf. Pascal F., destijds 29 jaar oud, woonde op de begane grond van het pand dat eigendom was van zijn vader. Nadia huurde een kamer in hetzelfde huis. De verhoudingen waren al enige tijd gespannen door alledaagse huiselijke irritaties: fietsen in de gang, het houden van katten en het gebruik van de wasmachine en droger.
Op de ochtend van 1 oktober 2002 escaleerde dit volledig. F. belde naar zijn werk om zich ziek te melden, waarna hij een militair wapen — een afgezaagde Uzi pistoolmitrailleur — uit zijn arsenaal pakte. Nadia was op dat moment in de gang aan het bellen met een vriendin. Volgens latere reconstructies hoorde deze vriendin Nadia nog gillen voordat de verbinding abrupt verbrak. Pascal F. schoot Nadia twee keer neer in de hal. Daarna sleepte hij haar zwaargewonde lichaam naar de keuken, waar hij haar van zeer dichtbij nog drie keer in het hoofd en de nek schoot. Een pure executie.
Het forensisch bewijs was echter vernietigend. De recherche vond bloed, hulzen en kogelresten in de woning. In de kamer van F. lagen knalpatronen en munitie die pasten bij het moordwapen, alsmede een houder voor een Uzi. Ook trof de politie DNA-sporen van Nadia's bloed aan op de auto waarin hij vluchtte. Daarbovenop kwamen afgeluisterde telefoongesprekken; zijn eigen moeder zei in een tapgesprek dat hij "vreselijk" had gehandeld en dat hij de drank de schuld gaf.
De link met de onopgeloste moord op Anton Bussing (1995)
Tijdens het onderzoek stuitten forensisch experts op een bizarre connectie. De kogelhulzen gevonden bij Nadia van de Ven kwamen voor vrijwel honderd procent overeen met de hulzen die in 1995 in Ede werden gevonden bij de onopgeloste moord op de 32-jarige Anton Bussing. Ook in die zaak was gewerkt met geprepareerde munitie. In 2004 veroordeelde de rechtbank in Utrecht Pascal F. voor béíde moorden tot een levenslange gevangenisstraf.
In hoger beroep (2005) besliste het gerechtshof in Arnhem echter anders. Hoewel vaststond dat de moorden met hetzelfde wapen waren gepleegd, was er geen enkel aanvullend bewijs dat F. in 1995 ook al over dit wapen beschikte of überhaupt in Ede was. Bovendien was de in Utrecht gevonden munitie net op een andere manier geprepareerd dan in Ede. F. werd vrijgesproken van de moord op Bussing. Voor de brute moord op Nadia legde het hof de maximaal tijdelijke celstraf van 20 jaar op, gevolgd door tbs met dwangverpleging vanwege zijn ernstige (schizoïde en narcistische) persoonlijkheidsstoornissen.
Het definitieve einde van de TBS in 2026
De angst van de familie dat Pascal F. ooit weer vrij zou rondlopen, werd de afgelopen jaren stap voor stap werkelijkheid. De verloven stuitten in 2018 op felle protesten van de nabestaanden, maar het systeem zette door. In oktober 2024 werd de dwangverpleging voorwaardelijk beëindigd. F. keerde onder toezicht van de reclassering terug in de maatschappij, mét strenge locatieverboden, waaronder een verbod om in de buurt te komen van het graf van Nadia of de woonplaats van haar moeder.
Op 26 mei 2026 viel het doek definitief. De rechtbank Midden-Nederland besloot het toezicht niet langer te verlengen. Ondanks het onuitwisbare leed dat is aangericht, oordeelde de rechtbank dat het 'gevaarscriterium' niet meer aanwezig is. Pascal F. functioneert volgens psychologen al jaren stabiel en de kans op gewelddadige herhaling wordt als zeer laag ingeschat. Twintig jaar cel en veertien jaar tbs blijken de eindstreep te zijn. Pascal F. is weer een volledig vrij man.
Officiële bronnen & Gerechtelijke uitspraken in dit dossier:
ECLI:NL:RBUTR:2004:AO3150 (Eerste aanleg, rechtbank Utrecht)
ECLI:NL:GHAMS:2005:AT5190 (Hoger beroep, gerechtshof Arnhem)
ECLI:NL:RBMNE:2024:5981 (Voorwaardelijke beëindiging dwangverpleging)
ECLI:NL:RBMNE:2026:2860 (Definitief einde tbs-maatregel)
