Mega Dossier: De ontvoering, de helse laatste uren en de moord op de 9-jarige Gino
Over exact twee weken is het precies vier jaar geleden dat Nederland de adem inhield. Op 1 juni 2022 verdween de 9-jarige Gino van der Straeten spoorloos tijdens het buitenspelen in Kerkrade. Wat volgde was een massale zoektocht die dagenlang het nieuws domineerde, totdat het gruwelijke lot van het jongetje duidelijk werd achter een afgebrande woning in Geleen. De dader: de 22-jarige Donny M. Tijdens de rechtszaak in Maastricht werd de inktzwarte waarheid over de laatste uren van Gino tot in detail ontleed. Dit is de complete en feitelijke reconstructie van een tragedie die ons land nooit mag vergeten.
Steun ons vrijwilligerswerk ☕
Wij geloven dat onafhankelijke misdaadverslaggeving voor iedereen vrij toegankelijk moet zijn. Daarom vind je op Moordplekken.nl géén betaalmuren of gesloten premium-artikelen. Ons platform wordt met passie gedraaid door een klein team van vrijwilligers. Waardeer je ons speurwerk en de uitgebreide dossiers? Met een kleine, eenmalige donatie via Buy Me a Coffee help je ons de maandelijkse serverkosten te dekken. Elke bijdrage, hoe klein ook, is enorm welkom en houdt de site in de lucht!
Hoofdstuk 1: Een fatale ontmoeting in Kerkrade
Het is woensdagmiddag 1 juni 2022. Donny M. had die middag eigenlijk moeten werken, maar besluit niet op te komen dagen. In plaats daarvan rijdt hij doelloos rond in zijn onverzekerde blauwe Volkswagen Lupo. Hij heeft drugs op, waaronder een xtc-pil, cocaïne en vermoedelijk 'Blue 69' (een sterk lustopwekkende drugscocktail). In de rechtbank verklaart hij later dat hij op het internet had gezocht naar kinderporno en dat zijn seksuele interesses zich richtten op jongens tussen de 8 en 12 jaar oud.
Rond het begin van de avond parkeert M. nabij een speelveldje in Kerkrade. Daar ziet hij de 9-jarige Gino lopen. "Er ging een knop bij mij om, ik wilde iets met hem doen," bekent M. later. Om vertrouwen te winnen, stapt hij uit en voetbalt hij even mee. Uiteindelijk lokt hij Gino mee naar zijn auto onder het mom dat hij, of zijn broer, hem veilig thuis zou brengen. Zodra Gino instapt, slaat de sfeer direct om. Gino wil naar huis en raakt in paniek. M. reageert meedogenloos: hij pakt het kind hard bij de nek en dwingt hem op de grond bij de bijrijdersstoel te gaan zitten, uit het zicht van voorbijgangers. Tijdens de 18 minuten durende rit naar Geleen overweegt M. nog even om Gino uit de auto te zetten bij een zwembad in Landgraaf — hij gooit Gino's step daar al naar buiten — maar uit angst om betrapt te worden, rijdt hij toch door naar zijn eigen woning.
Hoofdstuk 2: De helse laatste uren in de badkamer
Eenmaal in het huis in Geleen probeert M. het kind ogenschijnlijk te kalmeren met een pakje Capri-Sun, maar de sinistere plannen zijn al in werking gezet. M. neemt zelf opnieuw verdovende middelen en dwingt de jonge Gino om ook een xtc-pil te slikken. Hij verklaart later koelbloedig aan de rechters dat hij dit deed "om hem goed te laten voelen, in de hoop dat hij zou voelen wat ik voelde." Omdat de pillen zwaar vallen, moet het 9-jarige jongetje overgeven. Een woedende M. dwingt het kind zijn eigen braaksel op te ruimen en stuurt hem naar de badkamer om te douchen.
De keuze voor de badkamer is uiterst berekenend: M. weet dat hij daar geen directe buren heeft die het eventuele geschreeuw kunnen horen. In de badkamer moet Gino zich uitkleden. M. dient het kind vervolgens Viagra toe, puur om te zien of het jongetje fysiek opgewonden zou raken voor het misbruik. Gino stribbelt hevig tegen de penetratiepogingen en weigert mee te werken. Op een gegeven moment sluit de doodsbange Gino de badkamerdeur op slot en probeert hij te vluchten. Dat mislukt.
Hoofdstuk 3: De gruwelijke doodsstrijd
M. is inmiddels de controle volledig kwijt en beweert in de rechtbank dat hij begon te hallucineren. Hij eist dat de deur opengaat. Zodra hij weer binnen is, pakt hij het hevig huilende kind vast en neemt hij hem in een harde houdgreep, waarbij hij de luchtwegen deels afsluit. In een uiterste poging zichzelf te redden, bijt Gino hard in de arm van zijn belager. M. reageert door een handdoek in het gezicht van Gino te proppen om het bijten te stoppen en hem het zwijgen op te leggen.
Gino zakt ineen, valt hard met zijn hoofd op de grond en schreeuwt het uit van de pijn. "Je hebt me pijn gedaan," zijn vermoedelijk zijn laatste woorden. Het geschreeuw drijft M. tot waanzin. Hij zet een JBL-box aan om het geluid te overstemmen en pakt koelbloedig zijn telefoon. Hij typt de zoekterm: 'verstikking met een kussen' in. Direct daarna pakt hij een kussen dat bij de wasmachine ligt en drukt dit met zijn volle gewicht op het gezicht van het kind. Ondanks dat Gino nog probeert tegen te stribbelen, houdt M. vol totdat het lichaampje stopt met bewegen.
Kort na de moord, rond 22.30 uur, appt hij zijn ex-vriendin (die zwanger is geweest en kort daarvoor een miskraam had) alsof er niets aan de hand is: "Even flink poetsen hier." Hij wast het lichaam van Gino af omdat er schuim uit zijn mond komt, wikkelt de ledematen strak in met grijze tape en stopt hem in vuilniszakken. Hij overweegt het lichaam in brand te steken met benzine, maar durft dit niet aan. Hij dumpt het pakket onder een overkapping bij een afgebrand huis, vlak bij zijn eigen woning in Geleen, waar agenten het dagen later door de kieren van een schutting zullen ontdekken.
Hoofdstuk 4: Een onbeschrijflijk familiedrama
Terwijl het justitiële traject tegen M. wordt opgestart, voltrekt zich een nieuwe, onvoorstelbare tragedie voor de familie Van der Straeten. Op 15 november 2022, nog geen zes maanden na de moord op haar jonge zoontje, wordt de moeder van Gino dood gevonden in een woning in Maastricht. Hoewel een woordvoerder van Slachtofferhulp bevestigt dat zij een natuurlijke dood is gestorven en er geen sprake is van een misdrijf, is de impact op Gino's zussen, Kelly en Naomi, gigantisch.
Hoofdstuk 5: Kinderporno en een eerder slachtoffer
Tijdens de strafzaak in oktober en november 2024 blijkt dat Gino niet het eerste slachtoffer van Donny M. was. Rechercheurs vonden op zijn inbeslaggenomen gegevensdragers een gigantische collectie van 12.902 kinderpornografische bestanden. Daartussen zaten ook zelfgemaakte beelden. M. had in de winter van 2018/2019 een destijds minderjarige vriend in diens slaap onzedelijk betast en dit gefilmd. De jongen dacht dat M. zijn beste vriend was en kwam er pas jaren later door het politieonderzoek achter wat er in zijn slaap met hem was gebeurd. "Ik vind het erg dat ik zijn leven kapot heb gemaakt," mompelde M. in de rechtszaal.
Epiloog: "Jij bent een monster"
Tijdens de uitoefening van het spreekrecht keken de zussen van Gino, Kelly en Naomi, de dader recht in de ogen. Gekleed in shirts met de tekst 'Justice for Gino' spraken zij de man toe die hun broertje, en indirect hun gezin, verwoestte.
De rechtbank in Maastricht maakte in november 2024 korte metten met de verweren van de advocaten dat M. volledig in een onvrijwillige psychose handelde. De rechters zagen een berekenende, gevaarlijke dader die planmatig te werk ging. Donny M. werd veroordeeld tot de zwaarst mogelijke straf in deze context: 25 jaar onvoorwaardelijke gevangenisstraf en aansluitend tbs met dwangverpleging. Een straf die de pijn van de nabestaanden nooit zal wegnemen, maar er wel voor zorgt dat de samenleving de komende decennia veilig is voor deze dader.
