Dossier Neli van der Schouw (68): De mysterieuze cold case vermissing van een 'race-eend' in de sneeuw
Het is donderdagavond 22 december 2011, vlak voor kerst. Buiten in het Gelderse Renkum is het stervenskoud en vallen de sneeuwvlokken gestaag naar beneden. In een geschakelde bungalow aan de Kuypersweg staat de voordeur open. De 68-jarige Neeltje 'Neli' van der Schouw is spoorloos verdwenen. Ze heeft geen telefoon, sleutels of portemonnee bij zich, en draagt waarschijnlijk geen winterkleding. Op de keukentafel ligt, haastig neergepend op een reclamefolder, een briefje. Het vormt het huiveringwekkende startschot van een van de meest slepende vermissingszaken van Gelderland.
Steun ons vrijwilligerswerk ☕
Wij geloven dat onafhankelijke misdaadverslaggeving voor iedereen vrij toegankelijk moet zijn. Daarom vind je op Moordplekken.nl géén betaalmuren of gesloten premium-artikelen. Ons platform wordt met passie gedraaid door een klein team van vrijwilligers. Waardeer je ons speurwerk en de uitgebreide dossiers? Met een kleine, eenmalige donatie via Buy Me a Coffee help je ons de maandelijkse serverkosten te dekken. Elke bijdrage, hoe klein ook, is enorm welkom en houdt de site in de lucht!
Wie was Neli?
Neli van der Schouw was een vitale, 68-jarige vrouw. Ze was moeder van drie dochters, trotse oma van acht kleinkinderen en was ruim veertig jaar getrouwd met haar man Gerard. Binnen de gemeenschap stond ze bekend als een harde werker. Ze fietste zó snel door het dorp om als schoonmaakster bij oudere dames te werken, dat haar kinderen haar gekscherend 'race-eend' noemden.
Samen met Gerard was ze een drijvende kracht achter de Hervormde Kerk en het eeuwenoude 'Kerkje op de Heuvel' in het nabijgelegen Heelsum. Ze zong in het koor en was lid van de knutselgroep Creatieve Vos. Bekenden omschrijven Neli als bescheiden en zorgzaam; iemand die liever op de achtergrond bleef, maar altijd als eerste de handen uit de mouwen stak als er iets moest gebeuren. Bovenal was ze een echte familievrouw. Het idee dat ze haar (klein)kinderen vrijwillig in de steek zou laten, was voor intimi ondenkbaar.
De ruzie en het afscheidsbriefje
Op de dag van haar verdwijning was Neli nog druk in de weer geweest. Tot 12:30 uur maakte ze kerststukjes met andere vrijwilligers in kerkgebouw De Vosheuvel. Niets wees op een naderend drama. 's Avonds, terug in de bungalow aan de Kuypersweg, ontstond er echter een felle woordenwisseling tussen de echtelieden. Neli wilde de afwas doen, terwijl Gerard ongestoord naar een sportprogramma wilde kijken. Geïrriteerd door het geluid van het water en de borden, vertrok Gerard naar boven.
Toen hij een uur later ging kijken waar zijn vrouw bleef, ontdekte hij de openstaande voordeur. Haar winterjas hing nog aan de kapstok. Op het fornuis stond een pannetje met twee eitjes, netjes klaargezet voor het ontbijt van de volgende ochtend. Maar op de rand van een Post.nl folder vond hij een krabbel in driftige hanenpoten:
“Gerard, je zei dat ik kon opsodemieteren en je wist al zo vaak niet wat je met mij aan moest. Nou, ik ga. Het ga je goed.”
Rond 23:30 uur belde Gerard in paniek zijn schoonzoon Gé Willemsen, die samen met Neli's dochter Henny direct naar de woning snelde en de politie alarmeerde. Omdat de politie de ernst inzag door de toon van het briefje en de barre weersomstandigheden, werd er direct gehandeld.
Een ongekende zoektocht te land, ter zee en in de lucht
Wat volgde was een van de grootste zoekacties in de regio. Het dorp kwam massaal in de benen. Vanuit de voetbalkantine in Heelsum trokken meer dan 130 vrijwilligers, waaronder veel kerkleden, de bossen in. De politie, Rijkswaterstaat en boswachters kamden systematisch het gebied uit. Er werd gezocht op de Ginkelse Heide, de Westerbouwing in Oosterbeek, rondom de papierfabriek Parenco en tot diep in de Betuwe.
Speciale aandacht ging uit naar de Rijn en de uiterwaarden. Neli was naar verluidt doodsbenauwd voor water, maar toch sloegen de honden van Stichting Signi Zoekhonden hier meerdere keren aan. Ondanks de inzet van sonarboten en duikers van Krobo Maritime en Technodiving, werd er niets gevonden. Ook een politiehelikopter die de omgeving vanuit de lucht afspeurde, keerde onverrichter zake terug.
Valse hoop en doodlopende sporen
Gedurende de jaren kwamen er talloze tips binnen die de familie steeds weer in een emotionele achtbaan lanceerden. Zo meldde iemand stellig dat Neli veertig minuten op een bankje had gezeten bij de begraafplaats aan de Van der Molenallee in Doorwerth. De recherche zette het terrein af, maar vond niets. In 2017 dacht een kijker van het tv-programma Wakker Neli op de achtergrond in beeld te zien. De politie was even overtuigd dat zij het was, maar na onderzoek bleek het een dubbelganger. Zelfs na een populaire podcast van DPG Media in 2021 reisde de familie nog af naar het Friese Kollum om een sterk gelijkende vrouw te confronteren, maar ook zij bleek al dertig jaar in dat dorp te wonen.
Cold Case en een verscheurde familie
In 2013 sloot de politie het actieve onderzoek wegens een gebrek aan aanknopingspunten. De zaak werd bestempeld als cold case. De recherche houdt nog altijd rekening met vier scenario's: een ongeval in de kou, zelfmoord, een misdrijf of een zelfgekozen vertrek.
Voor de familie eist de onzekerheid een zware tol. Een deel van de familie vindt enige troost bij een houten kruis met Neli's naam op graf 36 van de begraafplaats in Heelsum, als plek om het af te sluiten. Dochter Henny en schoonzoon Gé kunnen dat echter niet. Zij struinen nog steeds de bossen af, waarbij Henny destijds in de nachtelijke uren soms wanhopig over de Wageningse Berg zwierf, op zoek naar haar moeder.
