Coldcase Dossier: De mysterieuze moord op Michaël ten Napel (30) – 112-belletjes, een Belgische Ford Ka en een dode in de polder

Coldcase Dossier: De mysterieuze moord op Michaël ten Napel (30) – 112-belletjes, een Belgische Ford Ka en een dode in de polder

Woensdag 4 juli 2012. Het is een rustige ochtend in het Zeeuwse dorpje Westdorpe als twee wandelaars een macabere ontdekking doen. In een sloot langs een uitgestrekt akkerland aan de Kapittelstraat drijft het levenloze lichaam van een man. Het blijkt te gaan om de 30-jarige Michaël ten Napel. Hij is door zwaar geweld om het leven gebracht. Meer dan veertien jaar later is de dader nog steeds spoorloos en zit de familie met kwellende vragen over zijn laatste uren.

Een levensgenieter zonder vaste ankers

Michaël, van oorsprong afkomstig uit het Brabantse Rijen, stond bij zijn vrienden bekend als een echte avonturier. Hij was een charmante, populaire jongen die makkelijk contact legde en overal wel bekenden had. De gas-analist hield van hardcore muziek, vrouwelijk schoon en leidde een turbulent leven. Hij had geen vaste woon- of verblijfplaats, maar sliep op diverse plekken. Zo woonde hij drie jaar lang in Brazilië, waar hij zich in 2009 nog hard maakte voor straatkinderen als oprichter van de 'Stichting Help Kinderen in Brasil'.

Ondanks dat Michaël vader was van drie kinderen, bond hij zich niet snel aan één plek. In de periode voor zijn brute dood verbleef hij voornamelijk in Zeeuws-Vlaanderen. In de zomer van 2012 woonde hij tijdelijk in bij een kennis aan de Vincent van Goghlaan in Axel. Dit adres zou het startpunt vormen van een fatale en tot op de dag van vandaag onopgehelderde tijdlijn.

De donkere Ford Ka en de paniek in de Kanaalzone

De reconstructie van Michaëls laatste gangen zit vol gaten, maar de aanknopingspunten die er wél zijn, vormen een sinister scenario. Op maandagavond 2 juli 2012 wordt hij rond 21:00 uur opgehaald bij zijn tijdelijke verblijfplaats in Axel. Volgens getuigen stapt hij in een donkerkleurige Ford Ka met een Belgisch kenteken. Later zou hij mogelijk nog bij een bushalte in Axel zijn afgezet, al blijft die exacte chronologie schimmig.

Wat er in de uren daarna gebeurt, is het grootste mysterie van de zaak. Wat wél vaststaat, is dat de situatie levensbedreigend wordt. Uit onderzoek naar zijn telefoongegevens blijkt dat Michaël die avond rond 23:00 uur — ongeveer twee uur nadat hij werd opgepikt — tot meerdere keren toe het alarmnummer 112 belt. De politie traceerde deze noodoproepen naar de Kanaalzone in Terneuzen. Waarom hij belde, met wie hij op dat moment was en wat de aard van het gevaar was, is nooit openbaar gemaakt. Feit is dat de hulp niet (op tijd) kwam of hem niet kon vinden. Na deze wanhopige telefoontjes verdwijnt Michaël definitief van de radar.

Aanhouding, vrijlating en de drugswereld

Twee dagen later, op woensdag 4 juli, eindigt de zoektocht dramatisch in de sloot aan de Kapittelstraat. De politie start een grootschalig moordonderzoek. De tijdelijke woning in Axel wordt door de recherche letterlijk binnenstebuiten gekeerd om uit te sluiten dat Michaël daar is vermoord, maar de plaats delict bevindt zich vermoedelijk ergens anders.

De recherche krijgt informatie binnen dat er rond de voetbalvelden van Westdorpe, niet ver van de vindplaats, in drugs gedeald zou worden. Ook zou Michaël zelf contacten onderhouden in de onderwereld. Hoewel de politie dit meeneemt als een serieus scenario, is nooit onomstotelijk vast komen te staan dat dit zijn doodvonnis betekende.

In oktober 2012 lijkt er even een doorbraak te zijn wanneer de politie om 06:30 uur in de ochtend een 41-jarige inwoner van Sas van Gent in de boeien slaat. De man wordt verdacht van betrokkenheid bij de dood van Michaël. Echter, twee maanden later wordt hij wegens een schrijnend gebrek aan bewijs weer in vrijheid gesteld. Hij is inmiddels geen verdachte meer in dit dossier.