Cold Case: De onverklaarbare verdwijning van Michel Rubarth uit Rotterdam
In de nacht van 16 op 17 november 1997 verdween de 26-jarige Michel Rubarth spoorloos nadat hij zijn werk bij Quality Bakers in Rotterdam vroegtijdig en hevig overstuur had verlaten. Wat begon als een mogelijke vrijwillige verdwijning, groeide door opmerkelijke omstandigheden—zoals het mysterieus opduiken van zijn persoonlijke spullen en zijn banden met een zwaar crimineel netwerk—uit tot een duister cold case dossier. Bijna dertig jaar later ontbreekt ieder spoor van Michel.
Steun ons vrijwilligerswerk ☕
Wij geloven dat onafhankelijke misdaadverslaggeving voor iedereen vrij toegankelijk moet zijn. Daarom vind je op Moordplekken.nl géén betaalmuren of gesloten premium-artikelen. Ons platform wordt met passie gedraaid door een klein team van vrijwilligers. Waardeer je ons speurwerk and de uitgebreide dossiers? Met een kleine, eenmalige donatie via Buy Me a Coffee help je ons de maandelijkse serverkosten te dekken. Elke bijdrage, hoe klein ook, is enorm welkom en houdt de site in de lucht!
Een moeizame jeugd en een gevaarlijk dubbelleven
De eerste levensjaren van Michel waren niet gemakkelijk. Na een verhuizing naar Duitsland met zijn moeder en broertje, en een latere terugkeer naar Nederland op 18-jarige leeftijd, kampte hij met de nasleep van mishandeling door zijn stiefvader. Hoewel zijn familie hem omschreef als een rustige jongen, had hij ook een donkere kant. Na ontslag uit militaire dienst wegens drugsgebruik raakte Michel verslaafd aan gokken, wat hem uiteindelijk in de prostitutie- en porno-industrie deed belanden.
Via zijn werk in een jongensbordeel ontmoette hij de moeder van zijn latere partner Paul. Michel raakte in deze wereld echter ook verstrikt in gevaarlijke contacten. Zo had hij lijntjes met de Duitse pornohandelaar Lothar G., een spil in een groot internationaal kinderpornonetwerk die in de jaren negentig tevens een illegaal jongensbordeel runde in Rotterdam. Michel speelde zelf in ten minste één video van deze producent, wat hem mogelijk een ongewenste inkijk in deze zware criminele kringen gaf. Dit dubbelleven maakte zijn bestaan bijzonder riskant.
De nacht van de verdwijning
Uiteindelijk vond Michel wat meer stabiliteit met een baan in de nachtdienst bij Quality Bakers op een Rotterdams industrieterrein. Door zijn afwijkende werktijden zagen hij en zijn vriend Paul elkaar weinig, en wanneer ze samen waren, resulteerde dit vaak in ruzie. Zo had Michel twee dagen voor zijn verdwijning na een hoogoplopende discussie de nacht doorgebracht bij zijn schoonmoeder. Op zondag 16 november 1997 leek de lucht weer geklaard toen hij aan zijn dienst begon.
Die bewuste nacht liep echter alles mis. Collega's verklaarden later aan de recherche dat Michel tijdens zijn dienst twee telefoontjes ontving, waarna hij extreem van slag raakte. Hij werd hevig huilend op de stoep gezien. Rond 04:00 uur 's nachts verliet hij abrupt de bakkerij zonder een woord tegen iemand te zeggen. Michel, die met zijn mountainbike naar het werk was gekomen, is daarna nooit meer levend gezien. Ook zijn fiets is tot op de dag van vandaag niet teruggevonden.
Twee weken in het ongewisse
Verbazend genoeg duurde het twee weken voordat de familie van Michel op de hoogte was van zijn verdwijning. Zijn partner Paul had de familie al die tijd verteld dat Michel ergens aan het bijkomen was en even geen contact wilde. Deze leugens, gecombineerd met de ruzies voorafgaand aan de verdwijning, richtten de verdenkingen van de familie lange tijd op Paul. Zelf verklaarde hij onschuldig te zijn en heilig te geloven in een complot waarin Michel zou zijn meegenomen door het gevaarlijke pornografische netwerk waarin hij zich begaf.
Een wanhopige zoektocht naar antwoorden
De recherche ging in 1997 nog uit van de regel "geen lijk, geen zaak", waardoor essentieel forensisch onderzoek in de cruciale eerste uren achterwege bleef. Pas veel later zocht een coldcaseteam met de nieuwste technieken, onder andere in de tuin van de schoonmoeder, en nam het NFI DNA af van familieleden voor internationale vergelijking. Zelfs anonieme graven in het buitenland werden onderzocht, maar alles zonder resultaat.
Zijn moeder Vera en nicht Angelique zoeken nog dagelijks naar antwoorden. Tijdens een grootschalige media-campagne van de Peter R. de Vries Foundation benadrukten zij dat de familie geen wraak wil, maar enkel Michel een laatste rustplaats wil kunnen geven. "Wij hebben al meer dan 26 jaar straf. Geef ons een stoffelijk overschot," luidde hun emotionele oproep.
Cruciale, openstaande vragen in dit onderzoek:
- Van wie was het tweede telefoontje dat Michel tijdens zijn nachtdienst hevig overstuur bracht?
- Waar is de mountainbike van Michel gebleven nadat hij de bakkerij ontvluchtte?
- Wie deponeerde de volgende ochtend zijn paspoort, pasjes en sleutels bij zijn schoonmoeder?
- Heeft Lothar G. of zijn criminele netwerk inderdaad een rol gespeeld in het verdwijnen van Michel?
Heeft u antwoorden op deze vragen, of beschikt u over informatie over de verdwijning van Michel Rubarth op 16 november 1997 in Rotterdam? Ook het kleinste vermoeden kan de ontbrekende puzzelstuk zijn. Deel uw tips (desgewenst volledig anoniem) via tip@moordplekken.nl of het tipformulier van de politie.
