Cold Case: De onopgeloste verdwijning van de 'Moordweduwe' Mieke Kuijpers (45)
Het dossier van Antonia 'Mieke' Kuijpers leest als een complexe thriller waarin de grenzen tussen dader en slachtoffer vervagen. De Nederlandse vrouw, die landelijke bekendheid verwierf als de 'Moordweduwe', verdween op donderdag 21 augustus 2014 spoorloos tijdens een autorit in België. Ondanks intensieve zoektochten en de arrestatie van haar voormalige celgenote, ontbreekt tot op de dag van vandaag ieder spoor van Mieke.
Steun ons onafhankelijke speurwerk ☕ Wij geloven dat misdaadverslaggeving voor iedereen vrij toegankelijk moet zijn. Daarom vind je op Moordplekken.nl géén betaalmuren. Ons platform wordt gedraaid door een klein team vrijwilligers. Waardeer je dit uitgebreide dossier? Met een eenmalige donatie via Buy Me a Coffee help je ons de servers in de lucht te houden!
Doneer via Buy Me a CoffeeWie was Mieke Kuijpers?
De op dat moment 45-jarige Mieke – geboren als Antonia Kuijpers – was een verzorgde vrouw van 1,74 meter lang met halflang blond haar dat ze vaak opgestoken droeg. In de zomer van 2014 verbleef ze tijdelijk in een appartement in de mondaine Belgische badplaats Knokke-Heist. De reden voor haar vertrek naar België wisselt afhankelijk van de bron: sommigen spreken van conflicten binnen de familie rondom een erfenis, anderen stellen dat ze simpelweg de anonimiteit over de grens zocht.
Die drang naar anonimiteit kwam niet uit de lucht vallen. Mieke droeg namelijk een zwaar en beladen verleden met zich mee. Ze was eerder getrouwd met Marcel Koorndijk, een vermogende zakenman die in april 2000 in zijn villa in Vinkeveen werd doodgeschoten. Mieke werd destijds door justitie aangemerkt als opdrachtgever en werd veroordeeld tot vijftien jaar gevangenisstraf. Hoewel ze haar betrokkenheid altijd is blijven ontkennen, leverde de zaak haar in de pers de bijnaam 'de Moordweduwe' op. Jaren later, toen ze in de zomer van 2014 in het niets oploste, werd er dan ook direct gespeculeerd: had haar lugubere verleden haar ingehaald?
21 augustus 2014: Het laatste levensteken
De reconstructie van haar verdwijning begint op de ochtend van donderdag 21 augustus 2014. Mieke haalde die dag in Brugge haar vriendin Adriana 'An' L. op bij het treinstation. De twee stapten in Miekes lichtgrijze Volkswagen Up (kenteken 98-XXD-1). Rond 11:00 uur reden zij via de E40 in de richting van Brussel.
Het tankstation in Drongen
Om 11:40 uur maken Mieke en Adriana een pitstop bij een tankstation langs de E40 in Drongen. Dit moment is cruciaal voor het latere opsporingsonderzoek. Bewakingscamera’s leggen Mieke om precies 11:44 uur vast in de shop van het pompstation. Dit beeld vormt het allerlaatste, harde en onafhankelijke bewijs dat Mieke Kuijpers in leven was. Vanaf dat moment is alles gebaseerd op aannames en verklaringen.
Wat er direct na het vertrek uit Drongen is voorgevallen, vormt nog altijd het grootste mysterie in het dossier.
Een omstreden verklaring van Adriana
Volgens de latere verklaring van reisgenoot Adriana zouden de vrouwen na Drongen verder zijn gereden via de E19 richting Brussel-Zuid. Onderweg zouden zij nogmaals zijn gestopt bij een tankstation, ditmaal bij Nijvel. Adriana verklaarde bij de politie dat ze uiteindelijk door Mieke werd afgezet bij het station van Brussel-Zuid, waarna Mieke alleen haar weg zou hebben vervolgd.
De recherche stuitte echter op een groot probleem: voor dit deel van het verhaal is nooit onafhankelijk bewijs gevonden. Op camerabeelden van het tankstation in Nijvel was uitsluitend Adriana zichtbaar; Mieke ontbrak. Ook voor de vermeende afzetting bij Brussel-Zuid zijn geen ondersteunende bewijzen gevonden.
Bovendien was Adriana niet zomaar een vriendin. De twee vrouwen kenden elkaar uit de gevangenis. Adriana zat destijds vast voor een poging tot moord op haar voormalige partner, die zij naar verluidt zou hebben geprobeerd te elektrocuteren in bad. Tijdens hun gezamenlijke detentie ontstond een diepe vriendschap die volgens diverse bronnen overging in een liefdesrelatie. Het opmerkelijke feit dat Adriana pas in het najaar van 2014 aangifte deed van Miekes vermissing, maakte de situatie er in de ogen van de rechercheurs niet veel geloofwaardiger op.
Arrestatie, zoektochten en het abrupte einde
De tegenstrijdigheden en ontbrekende bewijzen leidden ertoe dat Adriana L. in februari 2015 werd aangehouden op verdenking van gijzeling en mogelijke betrokkenheid bij de verdwijning. Zij verbleef ongeveer een jaar in voorarrest, maar moest uiteindelijk wegens gebrek aan keihard bewijs worden vrijgelaten. Er was geen lichaam, er was geen plaats delict en er was geen moordwapen. Juridisch gezien bleef de zaak steken.
In april 2017 richtte de Belgische justitie zich nog één keer massaal op het tankstation bij Nijvel. Civiele Bescherming en de Cel Vermiste Personen kamden de bermen en omliggende struiken grondig uit. Men hield ernstig rekening met het feit dat het lichaam van Mieke daar ergens verborgen zou kunnen liggen. Maar ook deze grootscheepse actie leverde niets op.
Het geheim mee in het graf
Hoewel de Belgische autoriteiten door de jaren heen steeds meer overtuigd raakten van een misdrijf met een fatale afloop, is dat nooit in een rechtszaal vastgesteld. Het onderzoek kreeg in mei 2020 bovendien een onverwachte en zeer tragische wending.
Adriana, die jarenlang als de belangrijkste verdachte en centrale figuur in dit drama werd gezien, werd in haar woning in Etten-Leur bewusteloos aangetroffen. Aanvankelijk werd eveneens rekening gehouden met een misdrijf, maar later bleek dat zij een fatale val had gemaakt als gevolg van een hersentumor. Zij overleed in het ziekenhuis.
Met haar dood verloor het coldcase-onderzoek hoogstwaarschijnlijk de enige persoon die wist wat er werkelijk op de route tussen Drongen en Brussel is gebeurd. Tot op heden ontbreekt van Antonia 'Mieke' Kuijpers elk spoor.
