Cold Case: De brute onopgeloste moord op Maarten Redeker (29) in Den Haag (2007)

Cold Case: De brute onopgeloste moord op Maarten Redeker (29) in Den Haag

Het is vrijdag 16 maart 2007 wanneer agenten de deur van een woning aan de Schoutendreef 342 in Den Haag openen. Direct achter de voordeur doen zij een gruwelijke ontdekking: het levenloze en zwaar toegetakelde lichaam van de 29-jarige Maarten Redeker. Uit het daaropvolgende grootschalige rechercheonderzoek blijkt dat de man het slachtoffer is geworden van een extreem gewelddadig misdrijf. Hoewel het bewijsmateriaal, waaronder een DNA-spoor, de afgelopen decennia uitgebreid is geanalyseerd, loopt de moordenaar nog altijd vrij rond.

Wie was Maarten Redeker?

Maarten Redeker stond in de bloei van zijn leven. De 29-jarige man werkte als verzorgende in verzorgingshuis De Schildershoek, waar hij zich dagelijks inzette voor anderen. Privé had Maarten het na het beëindigen van een vaste relatie over een andere boeg gegooid. Hij was homoseksueel en had in deze periode wisselende contacten. Om in contact te komen met andere mannen, was hij zeer actief op destijds populaire, veelal anonieme, homoseksuele ontmoetingssites.

De fatale uren en een schreeuw in de nacht

De reconstructie van Maartens laatste dagen toont aan dat hij op dinsdag 6 maart 2007 voor het laatst in contact stond met zijn familie. Ook was hij kort voor zijn dood nog actief op het internet. Wat er in de uren daarna precies is gebeurd, is het centrale mysterie van deze zaak. Vast staat dat het fatale moment zich afspeelde in de vroege ochtenduren van woensdag 7 maart 2007.

Een belangrijke getuige, de buurvrouw van Maarten, deed een cruciale verklaring. Zij hoorde in de vroege ochtend van die bewuste 7e maart een harde, indringende schreeuw. Daarna klonk er hevig gestommel uit de woning van Maarten. Enkele minuten later hoorde zij hoe er mensen gehaast de trap af renden. De recherche gaat er inmiddels vrijwel zeker van uit dat de buurvrouw op dat moment, zonder het te beseffen, de moord op haar buurman hoorde plaatsvinden.

De gruwelijke plaats delict

Omdat Maarten op 7 maart niet op zijn werk bij De Schildershoek verscheen, dachten collega's in eerste instantie dat er geen directe reden tot paniek was. Echter, toen de familie hem ook de dagen daarna niet kon bereiken, sloeg de bezorgdheid toe. Bekenden werden ingeschakeld om poolshoogte te gaan nemen, waarna uiteindelijk op 16 maart de politie werd gealarmeerd.

Zij troffen het slachtoffer direct achter de voordeur aan. Het lichaam had op dat moment al negen dagen in de woning gelegen. Uit de sectie die volgde, kwam een weerzinwekkend beeld naar voren: Maarten is door extreem geweld om het leven gekomen. Hij was zwaar mishandeld en vertoonde meerdere steekverwondingen.

Een opvallend detail uit het forensisch onderzoek was het ontbreken van braakschade aan de voordeur. De sporen wezen op een zeer hevige worsteling binnenshuis, wat de recherche doet vermoeden dat Maarten zijn moordenaar — of moordenaars — zelf vrijwillig heeft binnengelaten. Dit duidt erop dat het ging om een bekende, of mogelijk een afspraak die hij via het internet had gemaakt.

Anonieme digitale sporen en een Belgische link

Het opsporen van de dader bleek direct een complexe opgave. Omdat internetdating in 2007 voornamelijk via anonieme profielen verliep, had de recherche de grootste moeite om de vele online en wisselende contacten van Maarten in kaart te brengen. De politie heeft jarenlang geprobeerd mensen te bereiken die hem via deze ontmoetingssites kenden.

Tijdens dit complexe weefsel van digitale sporen stuitten rechercheurs op een opmerkelijke connectie. Uit informatie van zowel de Nederlandse als de Belgische autoriteiten bleek dat Maarten mogelijk op maandag 5 maart 2007, twee dagen voor zijn dood, in Antwerpen is geweest voor een ontmoeting. De Belgische Federale Politie verspreidde daarop eveneens een opsporingsbericht in de hoop deze contactpersoon, of andere betrokkenen, te spreken te krijgen.

Arrestaties, Cold Case en een DNA-mengprofiel

In de beginfase van het onderzoek wist de politie twee verdachten aan te houden. Echter, wegens een gebrek aan hard en overtuigend bewijs, moesten beide personen weer in vrijheid worden gesteld. Sindsdien is er nooit meer iemand officieel als verdachte aangemerkt.

Toch heeft de zaak nooit volledig stilgelegen. Jaren na de moord nam het gespecialiseerde coldcaseteam van de politie de dossiers opnieuw onder de loep. De zaak werd tevens uitgebreid onder de aandacht gebracht via landelijke opsporingscampagnes en kreeg een prominente plek op de Cold Case-kalender, die wordt verspreid in Nederlandse gevangenissen.

De meest hoopgevende doorbraak in al die jaren kwam dankzij de vooruitgang in forensische technieken. Tijdens het initiële onderzoek op de plaats delict was biologisch materiaal veiliggesteld. Met nieuwe technieken wisten forensisch experts hier een zogeheten DNA-mengprofiel uit te isoleren. Dit profiel bevat het DNA van Maarten Redeker én dat van een onbekende man. Hoewel dit mengprofiel niet geschikt is om automatisch door de nationale DNA-databanken te laten zoeken, is het wel een ijzersterk bewijsmiddel zodra de politie een concrete, nieuwe verdachte op het oog krijgt. Het DNA kan dan één-op-één worden vergeleken.

Grote beloning van €15.000

Ondanks de grote inzet van justitie en het bestaande DNA-profiel, lopen de dader of daders na bijna twintig jaar nog altijd vrij rond. De politie is er echter van overtuigd dat iemand, ergens, meer weet over de bloedige dood van de toen 29-jarige verzorgende. Om de gouden tip te stimuleren, heeft de Hoofdofficier van Justitie een beloning van €15.000 uitgeloofd voor de informatie die leidt tot de aanhouding en veroordeling van de dader(s).

De nabestaanden wachten al sinds 2007 op antwoorden. Weet u met wie Maarten Redeker in zijn laatste dagen heeft afgesproken? Of herkent u details uit het scenario van die fatale woensdagochtend 7 maart aan de Schoutendreef? Elke nieuwe tip, hoe klein deze ook lijkt, kan het ontbrekende puzzelstukje zijn dat direct aan het DNA-profiel gekoppeld kan worden.